Dames en Heren,
Beste vrienden,

Laat mij beginnen waar 2011 mee geëindigd is : 'Music for life'. Deze campagne verzamelde 7 miljoen. Dat is een aardig geldbedrag waar niets op af te dingen valt.
Maar als we daar de bijna 1,5 miljoen aftrekken van de federale en Vlaamse regering dan komen we uit op een bedrag dat onze 11.11.11-campagne dit jaar heeft opgebracht. En dat is pas een prestatie. Want 'Music for life' kon rekenen op een alomtegenwoordige media-aandacht terwijl jullie, onze vrijwilligers, het met veel minder spektakel moesten doen. Dat is geen reden om zure commentaren op 'Music for life' te formuleren maar wel om te benadrukken hoe groot het belang is van actieve bewegingen, geestdriftige militanten en enthousiaste vrijwilligers .
Bekende bewegingen kunnen nog altijd niet vervangen worden door BV's, de inzet van tienduizenden onbekende actievelingen is nog altijd belangrijker dan spectaculaire vertoningen. Dat blijkt ook deze maand wanneer de vrijwilligers van de Damiaanactie, Broederlijk Delen ( vanaf vandaag) en Vredeseilanden hun campagnes voeren.

Campagnes  hebben voor ons een dubbel doel : geld inzamelen voor projecten, organisaties en bewegingen in het Zuiden maar ook sensibiliseren, onrecht aanklagen, voorstellen formuleren.
En het is vooral dat laatste dat de solidariteitsbewegingen recht houdt : het is niet de mediatieke steekvlam of goed gevulde collectebus, niet het eindbedrag dat wordt opgehaald maar de overtuiging en de waarden die hiermee te maken hebben die groepen en mensen succesvol verbindt.
Waarden zoals solidariteit en overtuigingen dat het in de wereld beter moet en het beter kan. Geld is nodig, noodhulp soms essentieel. Maar geld maakt geen dynamiek, brengt geen mensen samen - tenzij in beleggingsclubs - dat doen bewegingen, en organisaties die vragen stellen, alternatieven voorstellen
De klimaatcampagne is daar een voorbeeld van. Als iedereen recht heeft op energie en mobiliteit - en dat is een belangrijke waarde - dan moeten wij in het Noorden,  efficiënter en zuiniger met energie en grondstoffen omgaan opdat anderen, vooral in het Zuiden, niet de factuur moeten betalen in de vorm van teveel of te weinig water, erosie, voedselonzekerheid, woestijnvorming, oorlogen, enz.  Als wij vluchten voor onze verantwoordelijkheid zullen anderen moeten vluchten voor de gevolgen.
Om het in financiële termen te zeggen : we moeten leren leven met de rente van de aarde ipv van haar kapitaal. En verhinderen dat de ratingbureaus en speculanten zich ook met deze rente bezighouden. Dat is de opdracht van de democratie . De aarde is van iedereen en er is er maar één.

Binnen die context kunnen solidariteitsbewegingen zoals de Noord-Zuidbeweging een belangrijke rol spelen. Want er is wereldwijd niet alleen veel onzekerheid en populistische uitgebuite angst, maar ook een groeiend besef dat het marktfundamentalisme wel een bonus opbrengt voor enkelen maar de malus over velen verdeelt : de armoede, ook in het Noorden daalt niet en de ongelijkheid neemt toe.
Dat besef uit zich in vele gedaanten en kleuren, weinig of goed georganiseerd, maar het is er. Dat verzet tegen ongelijkheid en voor herverdeling kleurt de toekomst.

We staan op een scharniermoment, op een mogelijkheid om deze onderstroom een verhaal, cijfers en slagkracht te geven : 'In Europa en andere landen moet dringend werk gemaakt worden van een progressieve agenda. De niet-gouvernementele organisaties die opkomen voor minderheden en kwetsbare groepen zullen een cruciaal onderdeel zijn van zo een agenda' , zei Guy Standing onlangs in MO* magazine. Hij heeft gelijk. En ik denk dat we die uitdaging moeten aangaan.

Dat veronderstelt  :

• Aanwezig zijn in het maatschappelijk debat, mede de agenda bepalen.
  Het neoliberalisme kraakt in haar voegen maar nog altijd worden dezelfde crisisrecepten door dezelfde hogepriesters herhaald en nagepraat door teveel politici. Als we een ander vertoog in de samenleving aan bod willen brengen dan moeten we onze kennis en ideeën meer naar buiten brengen. Flexibel reageren op het juiste moment en niet na 7 vergaderingen of 8 zoemsessies. Niet zeuren over de pers maar alle sociale netwerken en nieuwe media gebruiken.  Goedkoop populisme bestrijdt je niet met zuchten en gefluister. Kennis is alleen macht als het gekend en bekend is en op die manier het maatschappelijk draagvlak verhoogt .
• Nadruk , het is reeds gezegd, op bewegen.
  Bewegen met anderen. Allianties aangaan met andere organisaties die in dezelfde emancipatorische richting kijken : milieu- en arbeidersbewegingen, vluchtelingen- en mensenrechtenorganisaties . Uiteraard blijven wij Noord-Zuidorganisaties, maar dat verhindert niet – integendeel - dat vereist dat we ook een breed blikveld gebruiken en dus ook andere thematieken, zoals klimaat, in onze alternatieven en acties integreren. Een beweging die rust op vele pijlers mag zichzelf niet afzonderen.

Ik wens jullie een heerlijk 2012, een geweldige gezondheid en een alerte geest.
Want vergeet het niet : Niet alles van waarde is weerloos.