Geen hoera voor 30 procent minder CO2

Klimaattop moet lat hoger leggen

In Afrika zal 75 procent van de oogsten mislukken

Als Europa vandaag beslist om zijn CO2 uitstoot met 30 procent te verlagen, zullen velen juichen, zegt Bogdan Vanden Berghe. Maar het blijft te weinig.

Vandaag onthult Europa of het een voortrekkersrol opneemt in Durban, de Zuid-Afrikaanse kuststad waar eind november de klimaatonderhandelingen plaatsvinden. Op de onderhandelingstafel van de Europese ministerraad van Leefmilieu liggen vandaag twee cijfers: twintig of dertig procent uitstootreductie.

Europa houdt sinds een aantal jaren vast aan het principe om twintig procent minder te reduceren tegen 2020. Al snel bleek die twintig procent veel makkelijker haalbaar dan gedacht. De economische crisis en buitenlandse emissiekredieten zorgden vanzelf voor een daling. Europa kon met andere woorden zonder noemenswaardige inspanningen zijn gang gaan. Niet meer dan logisch dat vandaag enkele landen ijveren voor een ambitieuzer cijfer van dertig procent. Landen zoals Groot-Brittannië, Duitsland en Denemarken trekken aan de kar. Maar ook de Europese Commissie vindt dat het beter kan.

Niet de minste

Het zijn niet de minste, de landen die al overtuigd zijn. Deze grote economieën sluiten zich aan bij de groep experts die denken dat een hogere reductiedoelstelling niet alleen noodzakelijk is om klimaatchaos te vermijden maar ook synoniem staat voor tal van voordelen. Niet alleen de voor de hand liggende gezondheidsvoordelen zullen groot zijn, ook de economie profiteert mee in de vorm van groene investeringsmogelijkheden, nieuwe banen, verhoogde energiezekerheid en dus ook een daling van de gezondheidskosten.

Bovendien zou een reductie van 30 procent Europa veel minder kosten dan de geschatte kost van 20 procent. In tijden van economische crisis toch geen klein argument. Voordelen te over dus.

Vlaanderen schippert

Toch is België, dat zijn economische troefkaart anders steeds hoog in het vaandel draagt, niet overtuigd. Kleine correctie: niet België, maar Vlaanderen twijfelt. Wallonië en het Brussels gewest sloten zich immers al langer aan bij de voorstanders van het ambitieuzere dertig procent. Vlaanderen laat niet in haar kaarten kijken en schippert tussen beide percentages in.

Op die manier ligt de bal voor het Belgische standpunt dus in het kamp van Vlaanderen, meer bepaald bij bevoegde minister Joke Schauvliege en minister-president Peeters. De Vlaamse regering, met in het achterhoofd de energie-intensieve bedrijven van de haven van Antwerpen, de boot af te houden. Jammer, zo'n geschipper. Want in een situatie waar de Europese voor- en tegenstanders van strengere reductiedoelstellingen ongeveer gelijk zijn, kan hij met België het tij keren.

In het beste geval horen we vanavond het verlossende nieuws dat België toch op de kar van de progressieve landen springt. Zo'n beslissing zal ongetwijfeld vertaald worden als een grote politieke overwinning. Een ambitieus en verantwoordelijk Vlaanderen/België dat de strijd aangaat met de klimaatverandering.

Elke vooruitgang in dit dossier is natuurlijk ook positief. Maar als we het bekijken door de bril van ontwikkelingslanden schort er nog steeds erg veel aan het klimaatplaatje. Zelfs bij een vermindering van dertig procent stijgt de temperatuur op aarde nog altijd met twee graden Celsius. En laat het nu net die twee graden zijn die als meetstaaf wordt gebruikt voor een totaal onbeheersbaar klimaatprobleem.

Knobbelkoorts

Een opwarming met twee graden Celsius zal het leven op aarde grondig wijzigen. Klimaatopwarming betekent onder andere meer muskieten, wat aanleiding zal geven tot een toenemend aantal en grotere verspreiding van ziektes als knobbelkoorts en malaria. Voedselprijzen zullen stijgen en honger en dorst worden voor nog meer mensen dagelijkse kost.

Ook extreme neerslag en tal van overstromingen staan op het programma. Bovendien vergeet u best uw favoriete visgerechten, want de verzuring van de oceaan als gevolg van de opwarming, zal wereldwijd de instorting van de visserij betekenen.

400 miljoen mensen

Een overdreven doemscenario? Misschien wel voor Europa. Bovenstaand verhaal wordt het lot van miljoenen mensen in de ontwikkelingslanden in het Zuiden. Vierhonderd miljoen mensen extra zullen elke dag honger lijden, drie miljard worden bedreigd door watertekort en in Afrika zal 75 procent van de oogsten mislukken.

Een emissiereductie van dertig procent, en de daarmee gepaarde twee procent klimaatopwarming, is om die reden voor ons onvoldoende. Veertig procent is voor ons een echt ambitieuze emissiereductie. Alleen zo helpen we het rampenscenario voor het Zuiden tegenhouden.

Onmogelijk? Wij denken van niet. Denemarken is het eerste land dat vorige week bekend maakte voor dit reductieniveau te kiezen. Een vermindering die ze bovendien willen realiseren zonder de hulp van kernenergie. Het land kiest hiermee resoluut voor een nieuwe toekomst. Voor Europa. en voor het Zuiden.

dit opiniestuk verscheen op 10 oktober op de site van De Standaard