Pakistaanse stammen ...
Pakistan: elke dag b ...
Pakistan laat hindoe ...
Pakistan nog steeds ...
Een jaar na de grootste overstromingen uit zijn geschiedenis is Pakistan nog steeds niet voorbereid op de jaarlijkse moesson, op overstromingen en andere natuurrampen, zegt de hulporganisatie Oxfam.
In een nieuw rapport "Ready or not. Pakistan's resilience to disasters one year from the floods" stelt de internationale organisatie Oxfam dat miljoenen mensen nog altijd aan 't overeind krabbelen zijn na de ramp van vorig jaar. Ze dreigen nog dieper in de armoede te verzinken indien ze opnieuw getroffen worden door overstromingen. De wederopbouw na de ramp van vorig jaar zal naar schatting meer dan 10 miljard dollar vergen. Dit is een vierde van het nationale budget. Een nieuwe ramp zou de economie van het land nog zwaarder onder druk zetten.
Voor gelijk welke overheid zouden gigantische overstromingen zoals die van vorig jaar extreem zwaar geweest zijn; de Pakistaanse overheid slaagde erin duizenden levens veilig te stellen. Maar Oxfam is bijzonder bezorgd over het tempo van de hulpverlening en de wederopbouw omdat miljoenen mensen onnodig blootgesteld blijven aan het gevaar van een nieuwe ramp.
Tijdens het komende moessonseizoen kunnen 2 tot 5 miljoen mensen getroffen worden door overstromingen, volgens de VN en de Pakistaanse overheid. De voorbije weken werden al honderden dorpen in de provincies Sindh en Punjab opnieuw overspoeld. Vele gemeenschappen hebben moeten vluchten. In de noordelijke provincie Khyber Pakhtunkwa zien we het waterpeil ook gestaag stijgen.
Neva Khan, Oxfam-verantwoordelijke in Pakistan, zei: "In de dorpen waar wij werken, dreigen nieuwe overstromingen. Vele mensen doen minder aanplantingen omdat ze vrezen dat de volgende oogst toch zal verwoest worden door het water. In sommige streken waar de eerste overstromingen al een feit zijn, is de bevolking begonnen met het steen voor steen ontmantelen van haar woningen om naar hoger gelegen gebied te trekken. Ze zijn bang dat ze anders weer al hun bezittingen zullen kwijtspelen."
"Pakistan is gevoelig voor natuurrampen en kreeg sinds 1947 al 67 keer af te rekenen met overstromingen. Door de klimaatverandering zal dat risico nog groter worden. Overstromingen en aardbevingen zijn haast niet te vermijden, maar een ernstige humanitaire ramp is dat wel. Vele jaren lang werd zo goed als niets ondernomen om de Pakistaanse mannen, vrouwen en kinderen te beschermen voor nieuw gevaar."
Volgens Oxfam zouden mensenlevens en schaarse middelen kunnen gespaard worden indien de Pakistaanse overheid, met de steun van de internationale gemeenschap, meer zou investeren in maatregelen om de gevolgen van rampen te verminderen. Woningen die bestand zijn tegen overstromingen en goede waarschuwingssystemen in de dorpen zouden een groot verschil kunnen maken. Maar dat veronderstelt dat lokale overheden en organisaties meer financiële middelen krijgen voor de voorbereiding op rampen en voor noodacties.
De Wereldbank en de Aziatische Ontwikkelingsbank adviseerden Pakistan in november om 27 miljoen dollar te investeren en dat bedrag jaarlijks op te trekken voor een beter rampenbeheer en om verlies bij volgende rampen te vermijden. In haar rapport roept Oxfam de overheid op deze aanbeveling te volgen. Het land beschikt over de nodige middelen want het gaf de voorbije twee jaar veel meer uit aan de parlementsleden (ongeveer 32 miljoen dollar). Tegelijk vroeg Oxfam aan de overheid om minstens 2 % van de districtbudgetten voor te bestemmen voor rampenalertheid.
Bij donors drong Oxfam aan in hun hulppakket ook investeringen op te nemen voor maatregelen die de gevolgen van rampen kunnen beperken. De organisatie daagde hen zelfs uit tot 10% van de middelen voor noodhulp en wederopbouw uit te trekken voor projecten rond risicovermindering bij rampen. Globaal genomen werd dit idee goed bevonden maar het werd niet toegepast.
Neva Khan zei: "Pakistan moet dringend de handen uit de mouwen steken. Investeren in maatregelen om gevolgen van rampen te vermijden, moet nu gebeuren om mensenlevens te redden en de verwezenlijkingen op het vlak van ontwikkeling in de toekomst veilig te stellen. Het zal betekenen dat scholen die met hulpfondsen gebouwd werden niet weggespoeld worden en dat boeren hun oogsten niet zien verloren gaan. Een jaar na de grote overstromingen moet deze les op z'n minst toch wel geleerd zijn."