Een eerste evaluatie van het Belgische EU-voorzitterschap 2010

Je klikpad: Duizenden families g ...

Duurzaamheid zaaien ...

Ecokerk zet de aarde ...

Eerst mensen, dan gr ...

Een eerste evaluatie ...

Een eerste evaluatie van het Belgische EU-voorzitterschap 2010

Aangebracht door 11.11.11 op vr 24 dec 2010

DOSSIER: EU-voorzitterschap 2010

Op de EU-top van 16-17 december werd het Belgische EU-voorzitterschap afgesloten. 11.11.11 maakte alvast een korte analyse van de voorbije 6 maanden. Een uitgebreide evaluatie maken we begin 2011.

Het Belgische voorzitterschap werd bewust low profile gehouden, wat een regering van lopende zaken goed uitkwam. Daarmee liet België wel kansen liggen, bijvoorbeeld voor de verdediging van een goed ontwikkelingsbeleid. Martin Khor drukte tijdens de Wachtnacht zijn hoop uit dat de Belgen hun nek zouden uitsteken nu ze op alle cruciale plaatsen van Europees buitenlands beleid aanwezig zijn; ‘België heeft de Europese president, de Commissaris voor Handel en is voorzitter van de EU. België kan een verschil maken.’ Dit is niet gebeurd. Toch is de balans niet helemaal negatief.

Wat klimaat betreft heeft Europa zich, met België als voorzitter, niet zoals vorig jaar in Kopenhagen, buiten spel laten zetten. Het feit dat er een akkoord is afgesloten in Cancún, zeker in het licht van de obstructieve houding van de Verenigde Staten, Canada, Japan en Rusland, is een belangrijke symbolische overwinning voor de EU.

Het EU-standpunt dat België daar verdedigde was wel conservatiever dan het eigen Belgische standpunt. Ook hier heeft België dus kansen laten liggen.

Inzake handel volgde België, alweer, zeer sterk het standpunt van de Commissie, zonder het eigen Belgische belang uit het oog te verliezen weliswaar. Toch heeft België zijn nek uitgestoken voor meer coherentie van het investeringsbeleid met de ruimere beleidsdoelen van de Unie: duurzame ontwikkeling, armoedebestrijding,... dit tot frustratie van de grootste hardliners die er in slaagden om dit zoveel mogelijk uit de raadsconclusies te houden. Toch goed geprobeerd.

Tenslotte heeft België zich geëngageerd voor innovative financiering, met name voor de belasting op financiële transacties. België slaagde er evenwel niet in om de EU op één lijn te krijgen. Het is niet helemaal duidelijk of en hoe dit nu verder zal worden opgevolgd door de EU.

Kortom, ondanks enkele schuchtere pogingen heeft België toch vooral de (conservatievere) lijn van de EU verdedigd en heeft, niet tegenstaande de Belgische bezetting op strategische posten, geen eigen stempel gedrukt op het Europese beleid.