Je klikpad:  Werken in een geweld ...Wet maakt werk minde ...WHO wil tien vergete ...Wie krijgt wat van u ...Wie zegt dat Eerlijk ...

Wie zegt dat Eerlijke Handel een druppel op een hete plaat is, kent zijn eigen geschiedenis niet.

"Producten uit eerlijke handel kopen is me met de paplepel opgegoten. Thuis kwamen in de tijd van het Francoregime geen Spaanse sinaasappels op tafel. Later stelden mijn ouders een embargo tegen Kaaps fruit in uit protest tegen de apartheid in Zuid-Afrika. Zo zag ik als jongen al dat 'economische sancties' van de consument, effectief werken. Later, toen ik betrokken werd bij de Schone Kleren campagne merkte ik hoe gevoelig bedrijven zijn voor die machtige consument."

Dit en andere getuigenissen kan je terugvinden in een nieuwe publicatie over de impact van Max Havelaar.

"Ik beleid de grote idealen eerder met de tong, dan met daden. En dan is Max Havelaar het ideale middel om toch ook iets te dóen. Zelf koop ik koffie, bananen en chocolade met Max Havelaarkeurmerk en naargelang de winkel waar ik kom, verdwijnen ook andere zaken in de boodschappentas."

"Toen ik op tv het programma Trendspotting presenteerde, kwam ik veel in contact met ondernemers en marketingmensen. Hun credo luidde altijd: "the customer is the bottom line - We doen alles voor de klant". Die klant moet dan ook maar eens zijn macht gebruiken. Niet enkel om betere producten te eisen, maar ook om te eisen dat die op een eerlijke, ecologisch en ethisch verantwoorde manier gemaakt werden. De klant is al te veel een koning die zich door zijn lakeien een rad voor de ogen laat draaien."

"Ik heb producenten bezocht in de Dominicaanse Republiek die onder fairtradevoorwaarden produceren. Het is heel simpel: de boeren daar kunnen kiezen tussen uitbuiting of samenwerking. Bij de bananenboeren van Banelino bijvoorbeeld zijn die paar dollars meer in ons ogen misschien niet eens zo'n verschil. Maar het is vooral hun levenskwaliteit die enorm vooruit gegaan is. Het sociale weefsel, dat door de moordende druk van winstbejag stilaan dreigde kapot te gaan, wordt hersteld, de solidariteit tussen de boeren neemt opnieuw toe... Het blijven keuterboertjes. Maar als je beter kijkt, zie je toch wel de effecten van de Eerlijke Handel. Dankzij hun coöperatie kunnen ze kleinschalig blijven werken. En dankzij een beetje marketing advies blijkt overstappen op een biologische teelt voor hen even gemakkelijk als uiteindelijk winstgevend. Ze werken op hun plantages immers überhaupt al zonder veel chemie. Wat ik het mooiste vond? Dat ze het geld van de fairtradepremie gebruiken voor zaken die de hele gemeenschap voordeel opleveren: schoolmateriaal, sportuitrusting, de aankoop van een schoolbus... Het zijn deze keuzes die uiteindelijk het verschil zullen maken tussen arm blijven of vooruitkomen. Niet als individu, maar als groep."

"Ik droom van een wereld waar voor alles - van je sokken tot je bril, van je chips tot je friet - producten vindt uit eerlijke handel. Wie zegt dat Eerlijke Handel een druppel op een hete plaat is, kent zijn eigen geschiedenis niet. Honderd vijftig jaar geleden leefden in Vlaanderen de arbeiders ook in bittere armoe. En kijk waar we nu staan. We mogen nooit denken dat de buit binnen is. Er zijn nog miljoenen wachtenden na ons. Dat is bovendien niet eens naïef idealisme of altruïsme. Je kan het even goed bekijken als zeer realistisch eigenbelang. Miljoenen, miljarden mensen wonen nu misschien nog om de hoek, maar binnen afzienbare tijd staan ze op de stoep en kloppen ze op de deur. Omdat ze letterlijk niets meer hebben om te verliezen. Het zal dan niet volstaan om - zoals we nu doen - zo snel mogelijk de rolluiken neer te laten..."

Nic Balthazar

Tweet