Je klikpad:  'Hang de vredesvlag'Een hart voor handic ...Heeft het Noorden he ...In het Heilige Land ...Helena Norberg Hodge

Helena Norberg Hodge

Helena Norberg Hodge is geen onbekende voor wie de debatten over (anders-)globalisering volgt.

Deze Zweedse linguïste stelt zich bijzonder kritisch op tegenover de gangbare ideeën over ontwikkeling. Zij schreef o.a. het hoog gewaardeerde "Ancient Futures: Learning from Ladakh". Ladhakh is een streek in de Himalaya, op het Tibetaanse Plateau in Noord-India. Helena bezocht de streek voor het eerst in 1975 en stichtte kort daarop de Ladakh Solar Energy Project, met als doel de Ladakhi's de kans te geven om wel overwogen keuzes te maken i.v.m. hun eigen toekomst. Voor haar werk als directeur van het  Ladakh Project ontving zij in 1986 de Right Livelihood Award, die ook wel bekend staat als "de alternatieve nobelprijs". Zij is directeur van de International Society of Ecology and Culture (ISEC) in Londen en lid van het International Forum on Globalisation.

Haar visie op de toekomst drukt zij als volgt uit:

"Mijn visie wordt bepaald door wat ik gezien heb op het Tibetaanse Plateau, meer bepaald in Ladakh. Ik zag daar een samenleving die volledig in evenwicht is en echt werkt. Ik heb het dan zowel over een evenwicht tussen de mensen onderling, als over een evenwicht tussen mens en omgeving. Het land beschikt nog steeds - net als vroeger - over zeer beperkte hulpbronnen. Het is wellicht een van de allermoeilijkst leefbare streken ter wereld. Precies daardoor leerden de mensen reeds eeuwen geleden dat de natuurlijke hulpbronnen begrensd zijn en dat zij daar rekening moeten mee houden. Doorheen de eeuwen hebben zij de bevolkingsgroei in evenwicht gehouden. Ze hebben tradities ontwikkeld die erop gericht zijn om zuinig om te springen met de natuurlijke rijkdommen en ze zodanig te gebruiken dat ze nooit mis-bruikt worden. Zij ontwikkelden een visie op de wereld waarin alles met elkaar verbonden is. In plaats van competitiegeest ontstond een levenshouding gericht op delen en samenwerken, in een harmonisch geheel.

Op wereldvlak worden wij er ons nu stilaan van bewust dat de natuurlijke hulpbronnen eindig zijn en dat we daarmee zullen moeten leren leven. We beginnen ook steeds duidelijkere tekenen te zien van de verbondenheid van alles. Ook daaraan zullen wij ons moeten leren aanpassen. Dat betekent dat we moeten inzien dat niet alleen elke mens met ons verbonden is, maar dat we verbonden zijn met zowel elk grassprietje als met de hemel boven ons. Als we dat niet inzien en het echt voelen in ons hart, dan denk ik dat er geen hoop meer is voor de mensheid. Maar ik zie mensen die dat beginnen in te zien en daarom blijf ik optimistisch." 

Meer interviews met Helena Norberg Hodge vind je o.a. op www.global-vision.org

Tweet