Je klikpad:  Lokale economische o ...Ludieke filmpjes als ...Luiz Inácio "Lula" ...Maak van je gemeente ...Machismo violento: d ...

Machismo violento: de situatie van vrouwen in Centraal-Amerika met focus op Guatemala en Honduras

Academische week van 1 t.e.m. 8 maart op initiatief van het Vlaams Guatemalacomité in een samenwerkingsverband met Inter-cambio vzw, Studio Globo en Steungroep Rechvaardigheid en Vrede Guatemala

Discriminatie en geweld zijn voor heel wat vrouwen een dagelijkse realiteit. Wereldwijd hebben meisjes niet dezelfde ontwikkelingsmogelijkheden als jongens. Voorbestemd tot huishoudelijke taken krijgen ze minder kansen om te studeren en een loopbaan uit te bouwen. Ze hebben het moeilijker op de arbeidsmarkt en verdienen meestal minder dan hun mannelijke collega’s.

Vrouwen zijn ook het grootste slachtoffer van geweld en armoede. En niet alleen in oorlogsgebieden waar geweld tegen vrouwen als oorlogswapen gebruikt wordt en waar vrouwen het grootste deel burgerslachtoffers vormen. Ook in huiselijke kringen worden vrouwen mishandeld. Huiselijk geweld komt overal voor en overschrijdt aldus grenzen van cultuur, religie en klasse. Volgens Amnesty International is maar liefst één vrouw op drie slachtoffer van huiselijk geweld.

In Guatemala, Honduras, El Salvador en Nicaragua werken naar schatting tweehonderdduizend mensen in montagehallen, de zogenaamde maquilas. De meerderheid daarvan zijn vrouwen. Gedwongen door armoede migreren vrouwen van het platteland naar de steden om er te werken in dergelijke montagehallen. Ze worden er uitgebuit en werken in de meest erbarmelijke omstandigheden.

Met dit project wordt speciale aandacht gevraagd voor de situatie van vrouwen in Centraal-Amerika en in het bijzonder Guatemala en Honduras.

Guatemala, paradijs voor moordenaars

In Guatemala, Midden-Amerika, worden honderden vrouwen verkracht, verminkt en vermoord. Niet omdat er een stel seriemoordenaars rondloopt, de moorden zijn het gevolg van een bepaalde cultuur die vrouwen tot wild degradeert waarop de jacht open is.

Van de zowat 650 moorden van verleden jaar kwam welgeteld één veroordeling. De voorbije vier jaar werden in Guatemala meer dan 1500 vrouwen vermoord. De afgelopen twee jaar zelfs twee keer zoveel dan in de twee jaar dààrvoor. Deze moorden zijn niet het werk van een bedrijvige seriemoordenaar, of twee of drie. Ze zijn het product van een cultuur die besloten heeft om vrouwen te zien als loslopend wild, een cultuur die in een vermoorde vrouw allereerst een prostituee of een bendelid ziet. En zulk een moord verdient niet echt om zorgvuldig onderzocht te worden.

De 15-jarige Maria Isabel, een mooie Guatemalteekse teenager, ging op een avond thuis weg en kwam nooit meer terug. De volgende dag herkende haar moeder Rosa op tv het lichaam van haar dochter op een stuk braakland aan de rand van Guatemala City. Ze was brutaal gemarteld en vermoord. De feiten zijn vier jaar oud, Rosa hoopt nog steeds wanhopig dat de daders gepakt worden. Maar echt hard gezocht is er nooit.

665 vrouwen zijn vorig jaar in Guatemala vermoord, welgeteld één persoon is tot nog toe voor het gerecht verschenen. De moordgolf is zelfs voor Zuid-Amerikaanse verhoudingen uitzonderlijk, ook door de wreedheid van de moorden.

Doden is een ingeroeste gewoonte in deze samenleving die de trauma’s van tientallen jaren burgeroorlog nooit te boven is gekomen. Op belangrijke overheidsposten, tot in de regering toe, zitten nog steeds mensen die te maken hadden met de doodseskaders van toen.

Moord als onderdeel van het politieke erfgoed? Waarom dan vooral vrouwen? Zijn zij misschien de uitlaatklep voor de mannen die alle moeite van de wereld hebben om hun oude gewoontes af te leren? (Uit het persbericht van Canvas n.a.l.v. de reportage in Panorama "Guatemala, paradijs voor moordernaars")

Programma:

Tweet