Rode Kruischirurgen helpen oorlogsslachtoffers in Tsjaad

Vier jaar na het geweld losbarstte in het oosten van Tsjaad is het internationale Rode Kruiscomité (ICRC) nog steeds actief in de regio. De gevechten tussen gewapende oppositiegroepen zijn nog niet geluwd. Daarnaast kan Tsjaad de vluchtelingenstroom vanuit Darfoer (Soedan) niet alleen aan. Karolien D'Hollander heeft er net een zes maand lange missie achter de rug in opdracht van het ICRC.

Wat was jouw taak in Tsjaad?
“Ik was verpleegkundige op de urgentieafdeling van het ziekenhuis in Abéché. Dit staatshospitaal bedient de hele oostelijke regio van Tsjaad. Daar wonen ongeveer anderhalf miljoen mensen. Het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) stuurde drie jaar geleden een chirurgisch team ter plaatse die patiënten gratis verzorgt, omdat het ziekenhuis daar onvoldoende voor uitgerust is.”

Welke verwondingen zijn het meest voorkomend?
“Er zijn de oorlogsslachtoffers: mensen getroffen door landmijnen en schotwonden, maar vooral veel patiënten met messteken. Daarnaast behandelt het ICRC-team ook slachtoffers van verkeersongevallen en andere chirurgische zaken.”

Wat was jouw taak binnen het chirurgische team?
“Ik stond in voor de eerste zorgen op de urgentieafdeling. De verzorging van de patiënt bleef evenwel altijd in handen van het lokale medisch personeel. Ik hield me vooral bezig met het opleiden van de verplegers en het invoeren van het triagesysteem: een manier om nieuwe patiënten in verschillende categorieën te verdelen naargelang de ernst van de verwondingen.
Ik gaf er onder andere opleidingen in handhygiëne en verzorging van de meest voorkomende trauma’s. Het is de bedoeling dat we de lokale mensen opleiden, zodat zij verder kunnen als het ICRC uit de regio vertrekt.”

Hoe waren de werkomstandigheden voor jou?
“Het ziekenhuis kampt met een groot gebrek aan middelen, waardoor het personeel vaak gefrustreerd rondloopt. De opleidingen voor medisch personeel zijn er ook ondermaats. Studenten krijgen er amper de kans om praktijkervaring op te doen. Over vier weken vertrek ik daarom terug naar Tsjaad. Deze keer ga ik aan de slag in de school voor verpleegkundigen om de opleiding te verbeteren.”