Trias en KVLV op weg om levens te redden in Guinee

In Guinee blies Trias samen met KVLV nieuw leven in de 'Vrouwenraad'. Dit forum maakt het vrouwen mogelijk om hun problemen aan te kaarten en projecten te ontwikkelen die levens kunnen redden.

In Guinee wordt één kind op drie niet ouder dan vijf jaar. Niet enkel ondervoeding, maar ook parasieten door gebrekkige hygiëne zijn hier veelal de oorzaak van. Veel van deze sterfgevallen zijn gemakkelijk op te lossen met basishygiëne. De rol van de vrouw is hierin essentieel, omdat zij zorgt voor de opvoeding en de verzorging van het kind. Jammer genoeg zijn het niet de vrouwen die het voor het zeggen hebben, thuis noch in het dorp. Maar daar komt met de Vrouwenraad stilaan verandering in. 

Trias en KVLV dachten met de plaatselijke bevolking na hoe ze de rol van de vrouw in Guinee opnieuw kracht konden bijzetten. Een bestaande vrouwenraad nieuw leven inblazen was de logische stap. "Die raad moet vrouwen de mogelijkheid geven om onderwerpen te bespreken die voor de vrouw en haar gemeenschap van essentieel belang zijn", verduidelijkt Barbara Luypaert, Noord-Zuidadviseur bij Trias. "Basishygiëne is er een van. Nog veel te vaak sterven kinderen op jonge leeftijd of laten vrouwen het leven bij de bevalling. Door die Vrouwenraad hebben vrouwen nu een forum om die problemen aan te kaarten."

Nu al vertegenwoordigt de Vrouwenraad 52 lokale vrouwengroepen. Alle vrouwen staan er op gelijke voet, ongeacht hun achtergrond, opleiding of sociale status. Dat is buitengewoon in Guinee. Het eerste project dat de Raad ontwikkelde ging over hygiënevoorlichting. "Dat is een bijzonder gevoelig thema", getuigt Luypaert. "In Guinee is het niet vreemd dat moeders een kind verliezen tijdens of net na de bevalling. Vaak krijgen ze pas daarna te horen dat de oorzaak gebrekkige hygiëne was. Je handen wassen met zeep kan de kindersterfte als gevolg van diarree simpelweg halveren."

Trias werkt voor dit hygiëneproject nauw samen met KVLV. In januari trokken twee vrijwilligsters naar Guinee om workshops te geven over hygiënevoorlichting en over de opbouw van een vereniging. "We legden de nadruk op de communicatie van de vereniging met haar leden," vertelt Marina Denies. "Er kroop heel wat voorbereidingswerk in deze reis en ik geef toe dat we wat zenuwachtig waren toen we richting de Vrouwenraad reden." Godelieve Van Haver knikt: "Maar we hadden nooit durven dromen dat er ons 69 vrouwen zaten op te wachten. Vergeet niet dat zij nog eens zo veel meer vrouwen vertegenwoordigen, uit verschillende dorpen, dus dat was echt indrukwekkend."

Na een warm onthaal met dans en muziek begonnen de twee KVLV-vrijwilligsters aan hun workshop. "Drie uur lang hebben we intensief met hen samengewerkt. Dit gebeurt in onze eigen KVLV-afdelingen amper", knipoogt Marina. "Aan de hand van een interactief spel onderzochten we of iedereen al dan niet de opgedane kennis over basishygiëne toepast. We zongen trouwens het lied over het belang van handen wassen met zeep, geschreven door KVLV-vrouwen en door een plaatselijke muzikant."

De Guinese vrouwen kregen ten slotte nog een aantal kritische vragen mee van de vrijwilligsters, want die wilden wel eens weten hoe het zat met de vorderingen van de Vrouwenraad. "De hygiënevoorlichting heeft zijn vruchten al afgeworpen", getuigt een deelneemster aan de workshop. "In verschillende dorpen merken we een vermindering van het aantal ziektes en is er veel minder medicatie nodig. In ons dorp en op de bijeenkomst van de Vrouwenraad is er altijd een handwasinstallatie aanwezig. We overwegen om in de toekomst zelfs een wasmachine aan te schaffen, omdat die minder water en zeep verbruikt en het werk ook vergemakkelijkt. Voorlopig ligt de kostprijs nog wat te hoog, dus wegen we eerst nog af of er voldoende gegadigden zijn voor de machine en of er ook externe klanten aangetrokken kunnen worden. Op die manier zouden we de machine gemakkelijker kunnen terugbetalen."

"Onze vrouwengroep is ontstaan uit een heel concrete behoefte", verduidelijkt een andere Guinese vrouw. "We wilden een rijstpelmachine aankopen; andere groepen wilden bijvoorbeeld groentetuintjes aanleggen. Onze vrouwengroep groeide snel en we nemen steeds meer en andere taken op. We moesten tijdens de workshop ook nadenken over hoe we communiceren met elkaar en hoe we dit efficiënter kunnen doen in de toekomst: via radio, mond-tot-mondreclame, een omroep op de markt of in de dorpen, een toespraak in de moskee of via affiches. We hebben hier veel van opgestoken."

www.triasngo.be