Sociale bescherming voor iedereen

Ziek worden en geen medicijnen kunnen kopen. Werken maar toch arm blijven. Je werk verliezen of je oogst verloren zien gaan en geen enkel inkomen meer hebben. Een leven lang werken en geen pensioen krijgen…Voor ¾ van de mensheid is dat geen fictie.

Slechts 27% van de wereldbevolking heeft volwaardige sociale bescherming. De overige 73%, 5 miljard mensen, beschikt in het beste geval over een onvolledige bescherming, als ze al niet volledig ontbreekt.

Dat heeft rampzalige gevolgen. Bij de minste tegenslag komen onbeschermde mensen in grote problemen en moeten ze hun schaarse eigendommen uitputten. Elk jaar komen 100 miljoen mensen in de armoede terecht als gevolg van kosten die ze moesten maken voor gezondheidszorg. En vrouwen zijn, overal ter wereld, de eerste slachtoffers van deze situatie.

Waar je ook woont, zonder sociale bescherming is het leven als het ware een loterij. Dat is het geval in lage inkomenslanden, maar even goed in Europa.

Sinds het begin van de crisis kwam de toegang tot gezondheidszorgen voor 28% van de Griekse bevolking zwaar in het gedrang. In België leeft 15% van de bevolking in armoede. Maar zonder sociale bescherming zou dit percentage stijgen tot 40%. Het feit dat we de crisis min of meer goed doorkomen is voor een belangrijk deel te danken aan onze sociale bescherming.

 

pleister fluogroen

20 organisaties – ngo’s, vakbonden en mutualiteiten – maken zich ernstig zorgen en slaan de handen in elkaar voor een gezamenlijke campagne 'sociale bescherming voor iedereen', die 2 jaar zal duren: 2015-2016.

Wereldsolidariteit en Fos-socialistische solidariteit voeren in het voorjaar campagne. Anderen volgen. Ook 11.11.11 doet mee met zijn najaarscampagne.

www.socialebescherming.be

Sociale ongelijkheid

De afwezigheid, of zwakte van sociale bescherming is een bijkomend obstakel in een wereld waar ongelijkheid opnieuw sterk toeneemt. Dankzij de economische groei van opkomende landen als China is de ongelijkheid tussen landen wat verminderd sinds 2002. Maar tegelijk groeit de sociale ongelijkheid in bijna alle landen. 7 mensen op 10 wonen in een land waar de sociale ongelijkheid de voorbije 30 jaar toegenomen is.

Waar je ook woont, zonder sociale bescherming is het leven als het ware een loterij

En toch is sociale bescherming een universeel recht. Sociale bescherming is nochtans erkend als een recht, gegarandeerd in artikel 25 van de universele verklaring van de rechten van de mens (1948) en concreet uitgewerkt door de Internationale Arbeidsorganisatie in 1952 (in conventie 102 en recenter in aanbeveling 202). Alle landen zijn  er dus al meer dan zestig jaar toe verplicht om te verzekeren dat dit recht ook gerealiseerd wordt.

Protest tegen privatisering van gezondheidszorg in de Filipijnen


Waar loopt het fout?

Sommigen laten uitschijnen dat sociale bescherming een onhaalbare luxe is: te duur voor de armste landen die niet over de nodige middelen beschikken én te duur voor de rijkste landen, omdat het hun concurrentiekracht zou aantasten. Beide redeneringen kloppen niet.

De ervaring in industrielanden toont aan dat sociale bescherming ongelijkheid vermindert en een ondersteunend kader biedt voor ontwikkeling.

Recente voorbeelden uit verschillende ontwikkelingslanden, zoals Indonesië, Bolivia of Brazilië tonen aan dat het mogelijk is om belangrijke stappen te zetten in de uitbouw van een stelsel van sociale bescherming, wat ook het economische ontwikkelingsniveau is. Ze tonen ook dat zo’n systeem een belangrijke hefboom is voor ontwikkeling. Door de ongelijkheid te verminderen, door de koopkracht te versterken en door de toegang tot gezondheidszorg te verzekeren wordt het voor iedereen mogelijk gemaakt deel te nemen aan het economische en sociale leven, waardoor de hele samenleving er op vooruit gaat.

Ook op vlak van financiering klopt de redenering niet. Vaak is het vooral een kwestie van politieke wil. Elk land heeft een nationale strategie nodig, in samenwerking met de politieke, economische en maatschappelijke actoren. Maar er is ook een internationale agenda nodig voor rechtvaardige belastingen, strijd tegen belastingontduiking en internationale samenwerking die de uitbouw van systemen van sociale bescherming ondersteunt.

Sociale bescherming is een prioriteit op de internationale agenda. De Verenigde Naties, de Internationale Arbeidsorganisatie en de Wereldgezondheidsorganisatie pleiten voor universele sociale bescherming.

België kan en moet hierin een rol opnemen. We zijn praktijkexperts met betrekking tot sociale bescherming. Niet enkel hier bij ons, maar ook in het kader van ontwikkelingssamenwerking.

Twee jaar campagne, vier eisen

Twee jaar lang zullen ngo’s, vakbonden en mutualiteiten samen actie voeren, onder de coördinatie van de ngo-koepels 11.11.11 en CNCD-11.11.11.

Een campagne die de Belgische bevolking én de beleidsmakers wil sensibiliseren om een sterkere sociale bescherming te verdedigen en internationaal uit te dragen. Zodat sociale bescherming een realiteit wordt voor iedereen, overal ter wereld.

 

sociale bescherming pleister okerOnze eisen

  1. Veranker het recht op sociale bescherming in wetten en verdragen

  2. Garandeer duurzame en solidaire financiering voor universele sociale bescherming

  3. Ondersteun wereldwijd de participatie van sociale actoren bij de uitbouw van een nationaal sociaal beschermingsbeleid

  4. Voer op Belgisch, Europees en internationaal niveau een consequent beleid dat sociale bescherming versterkt.

www.socialebescherming.be

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels