Je klikpad:  Actie '40 jaar is ge ...ACTIE: Palestijnse w ...Actie Plan België: ...Actietheater Volens ...Afbraak van de socia ...

Afbraak van de sociale zekerheid in Israël: het Wisconsinplan

40 JAAR IS GENOEG

Wekelijks belicht een lidorganisatie van het Actieplatform Palestina vanuit een specifieke hoek de gevolgen van de Israëlische bezetting voor de bevolking in de Palestijnse gebieden.

Israël’s bezetting van de Palestijnse gebieden en de bouw van nederzettingen zijn de meest concrete uitingen van het onrecht dat de Palestijnen te beurt valt. Maar ook in Israël wordt het Arabische bevolkingsgedeelte, of de Palestijnse burgers van Israël, aan discriminatie onderworpen.
Aangebracht door : ACW , LBC & ACV-CSC-Brussel

Israël’s bezetting van de Palestijnse gebieden en de bouw van nederzettingen zijn de meest concrete uitingen van het onrecht dat de Palestijnen te beurt valt. Maar ook in Israël wordt het Arabisch bevolkingsgedeelte, of de Palestijnse burgers van Israël, aan discriminatie onderworpen. De minderwaardige positie van de Arabische Israëli’s komt vaak ook op een meer onzichtbare wijze tot uiting. De Arabische bevolking ziet bijvoor-beeld letterlijk de grond onder haar voeten verdwijnen en Arabische Israëli’s kunnen ook steeds moeilijker aanspraak maken op een eigen woning. 20% van de Israëlische bevol-king zijn van Palestijnse oorsprong en ondervinden dagelijks vormen van discriminatie.

Een ander voorbeeld van deze eerder discriminatiepolitiek vinden we terug in de lancering van het Wisconsin-plan, dat op 1 augustus 2005 in Israël boven de doopvont werd gehouden. Voor alle duidelijkheid, dergelijke politiek beoogt vaak dezelfde doelstellingen als de zichtbare bezetting- en nederzettingenpolitiek: de desintegratie van de Arababi-sche samenleving en de onderdrukking van hun rechten. Palestijnse burgers worden in Israël immers nog vaak als ‘de vijand van binnenin beschouwd’. 

Ten tweede, de afbraak van de Sociale Zekerheid in het Wisconsinplan, houdt ook op een andere manier onlosmakelijk verband met de bezettingspolitiek. Bezetten en belegeren kosten handenvol geld. Om die praktijk te bekostigen moet gezocht worden naar bespa-ringen op andere domeinen, in casu het domein van de Sociale Zekerheid. Israël is een welvaartstaat: het verstrekt uitkeringen aan alle burgers die niet in hun behoeften kun-nen voorzien (werklozen, zieken, gehandicapten, enz.). De staat Israël wenst te bezuini-gen op die uitkeringen waar elke burger op termijn slachtoffer wordt. Israël lijkt met het plan hiervan afstand te willen doen, zonder dat er protest de kop op steekt. Hoe komt dat? Is dat de prijs die een door angst gedirigeerde en gemilitariseerde samenleving wenst te betalen? Of is het voornamelijk omdat de Arabische bevolking twee keer het slachtoffer is: de Palestijnen in de bezette gebieden worden bezet, de Palestijnse burgers in Israël maken in hoofdzaak het onderwerp uit van de besparing… om de bezetting te bekostigen?

HET WISCONSINPLAN: WAT?

In het kader van het Wisconsinplan, sloot de Israëlische regering een contract af met vier private bedrijven. Hun opdracht luidde langdurig werklozen opnieuw aan het werk te krijgen. 18.000 mensen maken deel uit van deze doelgroep. Hoofdzakelijk Palestijnse burgers van Israël vallen onder deze maatregel. Fundamentele taak van de private part-ners is op de sociale uitkeringen een besparing van 35 procent te realiseren. Pas dan kunnen deze bedrijven winst noteren.

Het Wisconsinplan getuigt van een nietsontziend activeringsbeleid. Officieel wenst het plan langdurige werklozen terug aan het werk krijgen om aan de armoede en de werkloosheid te ontsnappen. In de realiteit is het plan minder nobel en lijkt een besparing voorop te staan door minder uitkeringen te moeten uitbetalen. 

Getuige de voorwaarden die het plan oplegt. Werklozen moeten zich minstens 40 uur aanmelden in de Wisconsincentra zolang zij geen werk gevonden hebben. Indien zij hun medewerking niet verlenen of een werkaanbieding weigeren, worden ze gestraft met de inhouding van een sociale uitkering. Noodgedwongen zien sommige Palestijnse families af van hun sociale uitkeringen omdat de familiale obstakels om deel te nemen aan het Wisconsinplan groot bleken: geen kinderopvang, geen opvang voor zieke ouderen, socia-le problemen door het afwezig zijn van de volwassenen gedurende de dag.

Dat het plan besparingen zal realiseren lijkt evident, want deze aanpak laat de oorzaken ongemoeid: ontbreken van degelijke werkaanbiedingen, hoge aantallen laaggeschoolden, laag percentage Arabische vrouwen en een tekort aan een goede opleiding en werkon-dersteunende centra. De bedrijven hebben er alle belang bij deze nadelen te exploiteren waardoor er geen sprake is van de noodzakelijke verbeteringen van de werkomstandig-heden en van de arbeidsmarkt. Bovendien moeten zij geen zich niet verantwoorden naar de regering toe noch qua cijfers noch hoe de besparingen worden georganiseerd en ma-ken ze winst op de rug van de meest kwetsbare burgers.

Momenteel is er nog geen sprake van een veralgemening van het Wisconsinplan. De implementatie blijft op heden beperkt tot een viertal regio’s (Jeruzalem, Ashkelon, Nazareth en Hadera) waar voornamelijk minderheden wonen: Palestijnse inwoners van Israël en nieuwe inwijkelingen uit Rusland en Oost-Europa.
Is het niet toevallig dat de regering geen enkele investering doet op industriëel-economisch vlak in deze regio’s met een meerderheid van Arabisch-Israëli.

VOORLOPIGE RESULTATEN VAN HET PLAN

Sinds december 2006 zijn er in Nazareth alleen al 5.776 langdurig werklozen ingeschreven in het project. Ondertussen verlieten 55% van de ingeschrevenen het programma sinds de start ervan in augustus 2005. De excessieve eisen van de private partners kon-den door de families niet ingewilligd worden. Daardoor kwamen deze gezinnen zonder inkomen te vallen.

Ongeveer 1.545 participanten werden naar verplicht en onbetaald vrijwilligerswerk ge-stuurd om blijvend recht te hebben op hun sociaal inkomen. Getuigenissen verklaren echter dat het aangeboden vrijwilligerswerk eigenlijk verplicht werk is voor profit-organisaties die zich verzekeren van goedkope arbeid.  Dit is een duidelijke afbraak van reguliere arbeidsplaatsen. 1.887 participanten werden gesanctioneerd door de inhouding van hun sociale uitkering. 

PROTEST

In Israël tekent Sawt el-Amel (‘de stem van de arbeider’) protest aan. Deze organisatie werd in 1999 opgericht door Palestijnse arbeiders van Nazareth om de werkloze of slecht betaalde burgers te verdedigen in hun strijd voor sociaal-economische rechtvaardigheid en tegen discriminatie op de arbeidsmarkt en in het sociaal zekerheidsstelsel. In die op-tiek protesteert Sawt el-Amel eveneens tegen het Wisconsinplan.

Ook LBC-NVK en CNE-GNC, ACV-CSC-Brussel en het ACW wensen deze Israëlische privatiseringspolitiek, waarvan voornamelijk de Palestijns bevolking in Israëlisch het slachtoffer wordt, aan de kaak stellen. Deze organisaties wensen een duidelijk signaal uit te sturen: neen aan de privatisering van de sociale zekerheid in Israël en aan de onderdruk-king van Arabische Israëli’s. De Palestijns-Israëlische partnerorganisatie Sawt El Amel voert er campagne tegen. LBC en CNE, ACW en ACV-CSC Brussel-Halle-Vilvoorde onder-steunen hen. Bedoeling is om het Wisconsinplan in het Israëlische parlement tegen te houden via druk op de Belgische, Europese en Israëlische regering.

Voor méér info en het tekenen van de petitie op:

www.stopwisconsin.be

U kan ons contacteren voor info momenten: veerle.verleyen@acv-csc.be
; stefaan.peirsman@acv-csc.be; delphine.latawiec@acv-csc.be 

Tweet