Het onvermogen van een moeder in Oost-Afrika
Ik heb altijd gedacht dat je eigen kind begraven de meest traumatische ervaring moet zijn die je als moeder kunt meemaken, de natuurlijke gang van zaken volledig verdraaid. Als je kind dan nog sterft omdat je het geen eten kunt geven, wordt de pijn van het verlies nog vergroot door het onvermogen niet te kunnen voldoen aan je primaire moederinstinct: je kinderen voeden. Wanneer Namanakwee Ngamor me vertelt hoe ze nog geen maand geleden haar zoon heeft verloren aan de hongerdood, spreekt uit haar ogen dan ook meer dan pijn. "Mijn zoon was vijf. Hij werd zwakker en zwakker en ik kon hem alleen maar wilde vruchten geven. Wekenlang deden we het zonder voedsel en mijn zoon kon het niet langer trekken", zegt ze. In haar handen houdt ze een lege zak waarin ze straks haar portie voedsel zal bewaren die Oxfam in Kanukurdio verdeelt. In het noorden van Kenia, onder meer in dit dorp, heeft de crisis in Oost-Afrika het hardst toegeslagen en worden meer dan 15 miljoen mensenlevens bedreigd.
BRON:
Oxfam Solidariteit
Laatste aanpassing op ma 05 sep 2011
Artikel 1721 keer gelezen
Elke organisatie is volledig verantwoordelijk voor de inhoud van haar bijdrage.
Deze bijdrage is niet noodzakelijk het standpunt van 11.11.11 - Koepel van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging vzw.
Klik hier voor onze disclaimer