Je klikpad:  Nieuwe MO*paper: Wat ...Ik dacht dat ik zou ...

Een dag na de aardbeving werd Derline (24) onder het puin van haar huis teruggevonden. Ze lag op de grond onder een buffetkast die tijdens de beving op haar was gevallen. “Ik dacht echt dat ik zou sterven. Ik heb gebeden tot God en de Maagd Maria en hen gevraagd om mij lucht te geven.”

Omdat haar blessure zo zwaar was, werd het rechterbeen van Derline geamputeerd. Ze heeft ook een zware breuk aan haar linkerbeen. Een team van Handicap International, dat bestond uit een kinesist en een ergotherapeut, heeft zich over haar ontfermd. Ze kreeg een rolstoel waardoor ze nu toch wat mobiel is. Het moment dat de ergotherapeut haar hielp om op te staan en plaats te nemen in de rolstoel, was erg emotioneel. Zowel voor de medische staf als voor Derline. Tot op dat moment was ze gekluisterd aan haar matje, onder een primitief tentje naast het ziekenhuis.

Derline leeft in Port-au-Prince met haar neven en nichten. De rest van haar familie (haar ouders, broers en zussen) woont buiten de stad en werden niet geraakt door de aardbeving. Ze bezoeken haar elke dag.

Voor de catastrofe stond Derline op het punt af te studeren als apotheker. Door haar amputatie was ze erg ongerust.  Ze vreesde dat ze haar droom mocht opbergen. Maar toen vertelde de ergotherapeut van Handicap International dat ze een prothese zou krijgen en dus weer zou kunnen stappen. Derline heeft haar duizend keer omhelsd.