Het programma van de nieuwe regering inzake ontwikkeling.

Het slechte nieuws is het bevriezen van de groei van de kredieten in 2012 en 2013. Dit betekent o.m., wegens de inflatie, een vermindering van de Belgische ontwikkelings-hulp. De nota herbevestigt toch het objectief van 0,7% van het BNP, dat slechts "tijdelijk wordt beperkt omwille van de buitengewone begrotingsomstandigheden".

Voor de inhoud belooft de regering een vernieuwing van de Belgische wetgeving over de internationale ontwikkelingssamen-werking, die dateert van 1999 en aanpassingen vraagt aan de nieuwe gegevens. Men voorziet ook "een inter-ministeriële conferentie van ontwikkelings-politiek voor een betere samenhang" op te richten. Deze samenhang is essentieel geworden voor een doeltreffende ontwikkeling, want een politiek van ontwikkelingssamenwerking is uiteraard slechts een kanaal binnen andere internationale financiële strategieën voor ontwikkeling: handel, investeringen, migratie- of milieupolitiek hebben een belangrijke impact op die ontwikkeling.

Wat betreft de medewerkers van de Bel-gische ontwikkelingssamenwerking, erkent de nieuwe regering de autonomie van de NGO's en verlangt ze de coördinatie te verbeteren tussen de administratie die o.m. belast is met de indirecte samenwerking (de DGOS), het agentschap belast met het opstellen van de ontwikkelingsprojecten van de regering en de directe samenwerking (de BTC) en het agentschap belast met het bevorderen van de privé investeringen in ontwikkelingslanden (BIO).

Tenslotte onderlijnt de verklaring opnieuw het belang van de strijd tegen de honger, richt ze zich tegen de speculatie in voedingswaren en steunt ze de familiale landbouw. Ze wilt ook het programma van schuldvermindering van

de armere landen doorzetten en een actieve strijd aangaan met de "aasgierfondsen".

Bijgevolg, niettegenstaande het bevriezen van de begroting, bieden de twee en half jaren legislatuur echte mogelijkheden om de efficiëntie van de Belgische politiek inzake internationale ontwikkelingssamenwerking te verbeteren.

Bron: Arnaud Zacharie, CNCD-11.11.11).

Een stap verder in het recht op water

Het 7^e Ontwikkelingsdoeleinde van het Millennium "De bescherming van het milieu" stelt in zijn MIKPUNT 7.C te willen: "het percentage van de bevolking die geen toegang heeft tot drinkbaar water en tot basisdiensten voor sanering ervan, met de helft verminderen voor 2015".

In een besluit dat gestemd werd op 28 juli 2010, heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties het recht op water en op een basissanering erkend als menselijk recht. Maar spijtig genoeg is dit besluit, dat een belangrijke vooruitgang betekende, niet dwingend.

Op 28 september 2011 heeft de Raad van de mensenrechten van de V.N. met consensus een besluit aangenomen dat een nieuwe stap vooruit betekent voor deze erkenning. Dit nieuw besluit vraagt de Staten, leden van de V.N., hun financiële inspanningen te vergroten opdat de voorzieningen inzake water en sanering duurzaam en toegankelijk zouden zijn voor allen.  De aangeboden middelen mogen niet beperkt blijven bij de infrastructuur, maar moeten ook bestemd zijn voor de regeling, de hantering en het onderhoud van de systemen.

Dit nieuw besluit heeft veel te danken aan de volhardende pogingen van Mevr. Catarina de Albuquerque, speciaal vertegenwoordigster van de V.N. voor het recht op drinkwater en sanering, om de ontwikkelde landen te overtuigen dat ze meer moeten doen dan een minimuminzet. Het besluit drukt zijn onrust uit over het feit dat 884 miljoen mensen geen toegang hebben tot ingerichte bronnen en dat 2,6 miljard mensen geen toegang hebben tot een verbeterde sanering. De Belgische ONG PROTOS (site www.protos.be) en het Europees Instituut voor Onderzoek op de Politiek voor het Water (site www.ierpe.eu) voeren samen actie om het recht op water en sanering in te schrijven in de Belgische Grondwet. We kunnen al laten weten dat in Marseille van 12 tot 17 maart 2012 het zesde mondiale Forum over water zal plaatsvinden, en dat er tegelijk een alternatief forum zal gehouden worden.