5 BROKEN CAMERAS - de keuze van 11.11.11

CANVAS zond vorig jaar in juni de documentaire '5 broken cameras' uit. Deze film was ook de keuze van 11.11.11 op het Open Doek filmfestival in Turnhout en vanavond misschien de eerste Palestijnse film die een Oscar wint.



5 broken camerasDe film doet heel wat stof opwaaien.

Zo werd regisseur Emad Burnat vorige week na landing in LAX vastgehouden. Hij kwam pas vrij na interventie van Michael Moore.

En ondertussen is  er ook een vrij bizarre discussie gaande in de Israelische pers of het al dan niet om een 'Israëlische'   documentaire gaat niettegenstaande het om een scherpe aanklacht gaat  tegen de Israelische politiek van nederzettingen en de behandeling van Palestijnen. 





Lees hieronder een recensie van 11.11.11 directeur  Bogdan Vanden Berghe.

Met de geboorte van zijn vierde zoon Gibreel in 2005, start Emad Burnat met filmen in zijn dorp Bil'in. In dezelfde periode wordt in zijn dorp Bil'in op de Westelijke Jordaanoever een scheidingsmuur opgetrokken tussen de Israëlische nederzettingen en de Palestijnen. De muur snijdt de Palestijnse boeren af van hun land en inkomsten. Het antwoord van de dorpelingen: vreedzaam protest tegen de muur, de oprukkende nederzetting en de aanwezige Israëlische soldaten. Emad blijft filmen.

De beelden van zijn opgroeiende zoon, de protesten en de muur, wisselen elkaar af. De sfeer wordt grimmiger. Aanhoudingen, vernielingen van land, nachtelijke raids en zelfs de dood van zijn vriend tijdens het protest, legt Emad op beeld vast.


Zes jaar lang filmt Emad Burnat het verzet van zijn dorp Bil'in tegen de Israëlische scheidingsmuur. Met vijf camera's vecht hij tegen onrecht.



 

Filmen als wapen tegen onrecht

Het medium wordt op die manier de hoofdrolspeler in dit verhaal. Op zes jaar tijd, sneuvelen vijf camera's.

Internationale nieuwszenders berichtten af en toe over Bil'in of het Israëlisch-Palestijns conflict. Maar Emad blijft constant filmen en toont zo wat internationale media mist. Dat levert spectaculair materiaal op zoals de nachtelijke raids in de dorpen met een zoektocht naar kinderen (!). Maar het toont ook details die veelzeggend zijn, zoals kleine kinderen die de dag na weer eens protesteren achteloos trappen tegen de achtergelaten granaten of de cameraman die van zijn vrouw een uitbrander krijgt omdat hij weer eens gaat filmen, terwijl ze al zoveel zorgen hebben.

De beelden van Emad getuigen over de gebeurtenissen en het protest. In de rechtbank kunnen ze dienen als bewijs. Maar ze betekenen meer in deze strijd tegen onrecht. Emad toont de beelden van verzet aan zijn dorpsgenoten. Dit geeft de inwoners van Bil'in moed en sterkt hen in hun protest. Overal tonen mensen zich solidair met de inwoners van Bil'in. Sommigen trekken zelfs naar het dorp en voegen zich bij het verzet. Bil'in groeit uit tot de symbolische haard van verzet tegen de bezetting.


Door de ogen van Emad

Na zes jaar filmen herwerkte Emad zijn video's samen met de Israëlische regisseur Guy Davidi tot een indringend verhaal. Elke camera vertelt een krachtig hoofdstuk. De prachtige muziek van Adnan Jourdan en de monotone vertelstem van Emad zelf maken de documentaire in al zijn ruwheid eigenlijk een streling voor oog en oor.

Dit is één van de krachtigste documentaires die recent werd uitgebracht. Niet omwille van nieuwe of opzienbarende feiten. Het verhaal van het verzet in Bil'in is internationaal gekend. Maar dankzij de originele stijl voel je het verhaal van de bewoners ook aan den lijve. En dat komt bij momenten aan als een keiharde stomp in de maag. Als kijker krimp je ineen van de pijn of je voelt jezelf wit worden van woede. Dit vergroot alleen maar het respect voor de zelfbeheersing en de waardigheid van de mensen die zich niet neerleggen bij zo'n stomp. Integendeel, ze putten hier zelfs kracht uit om hun geweldloos verzet verder te zetten. Geen enkele militaire macht kan dan ook op tegen de toegewijdheid van deze mensen aan hun land, dacht ik meermaals tijdens het kijken.

Ik hoop dat de documentaire massaal wordt aangekocht en uitgezonden. Hoe meer mensen dit verhaal van geweldloos verzet zien, hoe sneller de internationale gemeenschap aangepord wordt om werk te maken van een duurzame oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict. Het is een krachtige documentaire en Emad is een getalenteerd verteller en geëngageerd filmer die in zijn onderwerp kruipt. Misschien is het niet al te realistisch, maar ik wens hem alvast snel een ander onderwerp toe om zijn talenten op bot te vieren.


Bogdan Vanden Berghe
(Algemeen Directeur 11.11.11)

Meer info:

Deel dit artikel

Facebook Twitter Google+ Share