Focus op de Filipijnen (2): Wat helpt Mindanao uit het donker?


Focus op Filipijnen:

Een reeks van 3 artikelen over Energiehonger vs klimaatverandering' in de Filipijnen.
FDC post-power-off-pressconToen Mindanao in maart opnieuw af te rekenen kreeg met elektriciteitspannes van 3 tot 6 u per dag laaide de discussie rond het nationale energiebeleid hevig op.

De standpunten van de leveranciers, de overheid, consumenten en andere belangengroepen liggen soms mijlenver uit elkaar.

Onze partner FDC verwoorde dit mooi in de volgende quote: "De stroompannes in Mindanao zijn een perfect scenario voor het soort tv-drama waar de Filipino's zo gek op zijn maar in dit geval gaat het wel over reality tv met verrijkende gevolgen voor de bevolking".




Om aan te bewijzen dat het nu eindelijk werk zou maken met het aanreiken van oplossingen riep de overheid de Mindanao Power Summit samen.

Met zijn aanwezigheid wou president Aquino aantonen dat hij de problemen ernstig neemt, maar zijn toespraak riep helaas meer vragen op. Hij zei o.a.: "Er zijn maar twee keuzes, ofwel blijven aanmodderen met de onderbrekingen of bereidheid tonen iets meer te betalen voor de stroom." Kortom, een prijsverhoging als toverdrank, daar zat de bevolking niet op te wachten.

Lokaal FDC-directeur Lucita Gonzales: "We waren uiteraard niet blij met deze uitspraak. Zijn komst had bepaalde verwachtingen opgewekt, maar bij vele betrokkenen, zoals lokale overheden, de lokale coöperatieven en de privésector horen we gemengde reacties. Zij hadden gehoopt dat de president in de eerste plaats zou komen luisteren, en hadden niet verwacht dat hij hen de les zou komen spellen".


Enige remedie 

PALAGEén van de fundamentele problemen ligt bij het wantrouwen over de dieperliggende oorzaken van de pannes. Een belangrijk deel van de bevolking vermoedt immers dat het eigenlijk de sector zelf is die aanstuurt op een versnelde privatisering.

De regering blijft bij hoog en laag beweren dat het droogseizoen voor de problemen zorgt, en schuift 'privatisering' naar voor als de enige remedie, maar met de waarschuwing dat de stroom tegelijk ook duurder zou worden.

Gelukkig is de coöperatieve energiesector nog steeds vrij sterk op het eiland, en toen die collectief weigerde om stroom te kopen van de privésector, smolt het enthousiasme van deze laatste weg om meer centrales te bouwen.

Het Ministerie van Energie speelt de kritiek op haar beleid door naar deze 'koppige' coöperatieven, maar die kunnen wel op brede steun rekenen van de consumenten die uiteraard geen hogere prijzen willen.

Lucita: "Het is nu het vierde opeenvolgende jaar dat er zich grote problemen voordoen, maar eigenlijk komt niemand met structurele voorstellen. Vooral de koppigheid van het departement Energie (DOE) is een doorn in het oog.

Zij blijven herhalen dat er nieuwe steenkolencentrales moeten komen. Toch zijn er alternatieven, de hydro-elektrische centrales van Agus en Pulangi produceren ver beneden hun potentieel wegens een gebrekkig onderhoud en het niet beschermen van hun voornaamste watertoevoer, het Lanao meer.

DOE investeert wel nu in steenkoolcentrales maar het duurt minimum 3 jaar vooraleer die operationeel zijn, en bovendien zijn ze vervuilend en niet klimaatvriendelijk. FDC is ook allerminst opgezet met de plannen om de waterkrachtcentrales te privatiseren. Zo worden we helemaal afhankelijk zou maken van de privé voor onze energievoorziening".


Beloftes

FDC volgt dit privatiseringsgolf binnen de publieke sector reeds 2 decennia lang op de voet, en kent de energiesector als geen ander. Van meet af aan bekritiseerden ze EPIRA, de wet op de privatisering van de energiesector, want de gevolgen waren gelijklopend met het vrijmaken van de sector in België.

agus-hydropower-plantHet overheidsbedrijf National Power Corporation (NaPoCor) verloor haar monopolie met de belofte dat de pannes zouden aangepakt worden en de prijzen betaalbaar zouden blijven.

Na ruim 10 jaar stelt FDC vast dat de markt nu in handen is van een aantal grote bedrijven die gretig gebruik hebben gemaakt van overheidssteun om flinke winst te maken.

De prijzen zijn gestegen en behoren nu bij de hoogste in Azië. De bedrijven beweren dat ze op veel plaatsen de pannes hebben aangepakt, en herhalen dat in Mindanao de prijzen te laag zijn waardoor investeerders geen risico's nemen.

 

 

Beter beheer

Oplossingen Mindanao is nu eenmaal een relatief arm eiland met heel wat veiligheidsproblemen, logisch dat energieprijzen er laag zijn, vindt FDC.

Job Bordamonte van FDC Nationaal: "Mits een beter beheer van de watercentrales, die goedkope en groene stroom produceren moet dit mogelijk blijven. In september 2010 kostte 1 kWh stroom afkomstig van de waterkrachtcentrales slechts 0.21 Pesos, terwijl diezelfde stroom van de dieselcentrale in Iligan maar liefst P7.7 kost.

Alle waterkrachtcentrales samen genereren maar liefst 6.85 miljard Pesos (€ 124 miljoen) aan inkomsten, ondanks de stiefmoederlijke behandeling door de overheid.   Daarom moet snel werk worden gemaakt van het renoveren van de centrales en hun omgeving d.m.v. herbebossing van het waterwinningsgebied en het baggeren van de reservoirs en toevoerkanalen.

Mits deze investeringen kan de regering meer tijd nemen voor het opstellen van een masterplan dat volledig inzet op hernieuwbare bronnen, zoals kleine waterkrachtcentrales met kleinschalige distributie.

Kris Vanslambrouck, Zuiddienst 11.11.11

Focus op Filipijnen:
Een reeks van 3 artikelen over Energiehonger vs klimaatverandering' in de Filipijnen.
11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

Facebook Twitter Google+ Share