Je klikpad:  Het februarinummer v ...Feministen vormen fr ...Filipijnen geschokt ...Filipijnse onderneme ...Filipijnse straatkin ...

Filipijnse straatkinderen slachtoffer van onwettige arrestaties

Niemand wil kinderen op straat zien werken en leven. Elk kind heeft immers het recht om op te groeien in een veilige en beschermende omgeving. Nochtans leven en werken wereldwijd honderdduizenden kinderen op straat. In de Filipijnen alleen wordt het aantal straatkinderen op ruim 250.000 geschat. De vraag is hoe we moeten omgaan met de realiteit dat duizenden kinderen naar de straat trekken als een vlucht, toevlucht, of enige manier om te overleven...

In de Filipijnse hoodstad Manila wil de overheid het probleem van straatjeugd oplossen door de kinderen van de straat te ‘redden’. Verschillende overheidsdiensten halen tijdens grootschalige ‘reddingsoperaties’ kinderen van de straat en brengen hen over naar allerhande open, halfopen en gesloten centra. Hoewel de overheid deze praktijk verdedigt als een manier om de kinderen te beschermen tegen de gevaren van de straat, hebben de reddingsoperaties veel weg van willekeurige arrestaties die vooral de opruiming van de stad beogen. De meeste reddingsoperaties worden immers uitgevoerd door de Metro Manila Development Authority in het kader van het overheidsprogramma ‘Metro Gwapo’ (Mooie Stad).

Filipijnse kinderrechten NGO’s voerden een onderzoek uit naar deze zogeheten ‘reddingsoperaties’ Honderden straatkinderen uit Metro Manila werden bij het onderzoek betrokken als informanten. Het onderzoek werd gepubliceerd onder de titel ‘Sagip o huli?’ (‘Redding of arrestatie?’). De conclusies zijn verontrustend: 48% van de kinderen getuigt tegen zijn wil te zijn meegenomen, 35% gaf aan dat er geweld werd gebruikt, 60% van de ‘redders’ droeg een wapen, slechts aan 1% van de kinderen werd uitgelegd waarom ze werden meegenomen en wat er met hen zou gebeuren. Omdat de kinderen bang zijn voor de reddingsoperaties, proberen ze te ontkomen door te vluchten in het drukke verkeer, en raken daarbij in ongevallen betrokken. Sommige kinderen getuigden over seksueel misbruik tijdens en na hun arrestatie; 30% van de kinderen was al meer dan 5 keer ‘gered’….

Hoewel niemand eraan twijfelt dat de straat geen plek is voor kinderen om op te groeien, is het duidelijk dat de rechten van de kinderen tijdens deze reddingsoperaties eerder worden geschonden dan beschermd. Nochtans hebben heel wat NGO’s in de Filipijnen modellen ontwikkeld voor de rehabilitatie van straatkinderen, waarbij de rechten van de kinderen wel worden gerespecteerd. Een van de organisaties die aan de studie deelnam, Childhope Asia Philippines, is een partner van het Vlaams Internationaal Centrum in de Filipijnen. Deze organisatie engageert zich al ruim 20 jaar voor de rechten van straatkinderen op volwaardige integratie in de samenleving. Via een programma van straatonderwijs en psychosociale begeleiding, wordt er in samenspraak met het kind gezocht naar alternatieven voor het leven op de straat. Hoewel het een moeizaam proces is, loont het de moeite om oplossingen te zoeken die een antwoord bieden op de levenssituatie van individuele kinderen. Filipijnse kinderrechtenNGO’s ijveren onophoudelijk voor een meer kindvriendelijke benadering van het probleem van straatjeugd, en een meer duurzaam antwoord op de problemen waar deze kinderen mee kampen.

Vlaams Internationaal Centrum

Tweet