Skip to content
Beeld
Vaste schermresolutie Vloeiende schermresolutie Groter lettertype Kleiner lettertype Standaard grootte lettertype
Je klikpad:  Het Goldstone-rappor ...

Het Goldstone-rapport over Gaza: Israël schuldig aan misdaden tegen de menselijkheid

Aangebracht door intal op vr 23 okt 2009
Gaza destructionVelen zullen zich de bloederige beelden herinneren van de oorlog in Gaza, in de winter van 2008-'09. Vermoorde vrouwen en kinderen, verminkte lichamen, scholen en ziekenhuizen die gebombardeerd worden, radeloze Palestijnen die nergens veilig zijn. Een vergelding voor het afschieten van Qassamraketten door Hamas? Of het ware gelaat van Israël? Een recent VN-rapport probeert duidelijkheid te scheppen - en wordt niet door iedereen in dank aanvaard.

De internationale verontwaardiging over het brutale optreden van het Israëlisch leger in de Gaza-oorlog is groot. Op 3 april 2009 beslist de Mensenrechtenraad van de VN een commissie op te richten om de inbreuken van het internationaal humanitair recht te onderzoeken. Ze wordt voorgezeten door Richard Goldstone, een rechter uit Zuid-Afrika met veel ervaring in internationaal recht. De commissie gaat niet over één nacht ijs: ze bezoekt de Gazastrook twee keer, organiseert openbare zittingen waar slachtoffers getuigen en neemt bijna 200 interviews af.

Op 29 september presenteert de commissie het Goldstone-rapport aan de Mensenrechtenraad van de VN. Met de meest diverse reacties uit Israëlische en uit Palestijnse hoek, en heel wat heisa in de media. Maar wat staat er dan wel precies in dat veelbesproken rapport van 452 pagina's?

“Gaza met de grond gelijkmaken”

De commissie kritikeert het optreden van Hamas, met het lukraak afschieten van Qassamraketten op Israël. Maar de grote brok gaat over de schendingen van het internationaal recht door Israël. In een eerste deel, over de gebeurtenissen in Gaza tijdens de oorlog, belicht het rapport een aantal feiten. Verderop komen de objectieven en de strategie van het militair optreden van Israël aan bod. De vraag die de commissie zich stelt is: “Was het optreden van het Israëlisch leger een gevolg van vergissingen, ging het om daden van enkele grove individuen (“rough elements”), of betrof een bewuste politiek en planning van Israël?” (1)

De commissie besluit : “De oorsprong van deze excessieve vernietigingen ligt in de militaire doctrine die het onevenredig gebruik van geweld en de maximale vernietiging van mensenlevens beschouwt als een legitiem middel om politieke en militaire doelstellingen te bereiken. … “.

Het rapport verwijst naar de Dahiya-doctrine, genoemd naar de wijk in het zuiden van Beiroet waar het zenuwcentrum van Hezbollah gevestigd was. Tijdens de Libanon-oorlog in 2006 werd deze wijk bijna volledig verwoest door Israëlische bommen. Israëlisch kolonel op rust Siboni beschrijft wat de Dahiya-doctrine inhoudt: “Bij aanvang van de vijandelijkheden moet het Israëlisch leger onmiddellijk reageren, op een beslissende manier, en met een kracht die onevenredig is met de acties van de vijand en met de bedreiging die deze acties inhouden. Zo een reactie heeft tot doel schade te berokkenen en te bestraffen in een mate dat een lang en duur proces van wederopbouw nodig is.” Dit is exact wat gebeurde in het begin van de Gaza-oorlog.

Israël stelde de oorlog voor als een plicht die elk land heeft om zijn burgers te beschermen. Dat dit enkel een façade was, blijkt uit de uitspraken van vice-premier Eli Yisha die het rapport aanhaalt. Bij de start van de oorlog zegt hij: “Het is mogelijk om Gaza te vernietigen opdat zij (de Palestijnen) zouden begrijpen dat ze geen moeilijkheden meer moeten zoeken met ons (“not to mess with us”). (…) Volgens mij moet Gaza met de grond gelijkgemaakt worden, zodat duizenden huizen, tunnels en fabrieken vernield zijn.” De bescherming van de eigen, Israëlische burgers als motief voor de Israëlische actie is ver te zoeken. In februari 2009 zegt diezelfde Eli Yisha: “Zelfs als de raketten in de lucht zouden ontploffen of in zee zouden neerkomen, moeten wij hun infrastructuur vernietigen, en 100 huizen neerhalen voor elke afgevuurde raket.”

Israël veroordelen of goedpraten?

In hun samenvatting besluiten Goldstone & Co. dan ook: “De commissie vindt dat de incidenten en het geheel van de gebeurtenissen die in dit rapport besproken worden, het resultaat zijn van een bewuste planning en van politieke besluiten. (…) Op basis van de beschikbare feiten is de commissie ervan overtuigd dat bepaalde daden van de Israëlische regering kunnen rechtvaardigen dat een bevoegde rechtbank zou besluiten dat misdaden tegen de menselijkheid zijn begaan.” (2)

Niet te verwonderen dat Israël zich met hand en tand verzet tegen dit rapport. Israël gaat zelfs zover om een fake website te bouwen om de bevindingen en de geloofwaardigheid van het rapport onderuit te halen: http://www.ungoldstonereport.com/

Op 16 oktober werd het rapport opnieuw besproken in de Mensenrechtenraad van de VN. De resolutie die ter stemming voorlag, stelde niet dat Israël zich schuldig zou gemaakt hebben aan misdaden tegen de menselijkheid, maar vraagt alleen dat het rapport wordt doorgestuurd naar VN-secretaris-generaal Ban Ki-Moon. Voor de vrienden van Israël gaat zelfs dat al te ver. Stemmen tegen: de VS, Italië, Nederland, Hongarije, Slowakije en Oekraïne. 27 landen stemmen uiteindelijk voor de afgezwakte resolutie. En wat doet België? Samen met 10 andere – vooral Europese - landen onthoudt België zich...

 

(1) Report of the United Nations Fact Finding Mission on the Gaza conflict, p.250, alinea 1178
(2) Ibid., p.21, alinea 61 en p.25, alinea 75

Auteur: Jan Cools


Laatste aanpassing op ma 02 nov 2009
Artikel 2761 keer gelezen
Share/Bookmark

Elke organisatie is volledig verantwoordelijk voor de inhoud van haar bijdrage.
Deze bijdrage is niet noodzakelijk het standpunt van 11.11.11 - Koepel van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging vzw.
Klik hier voor onze disclaimer


Disclaimer | RSS | Bescherming van de persoonsgegevens
Logo Combell