Je klikpad:  Colombia: wie opent ...Concrete voorstellen ...Congolese bisschoppe ...De consumenten in he ...Debjeet Sarangi: inz ...

Debjeet Sarangi: inzet voor arme boeren in het Indiase Orissa

Broederlijk Delen stelt je voor aan Debjeet Sarangi. In 2005 richtte hij Living Farms op, een partnerorganisatie van Broederlijk Delen in Orissa. Hij is een gedreven en charismatisch man. Debjeet vertelt ons enthousiast over zijn werk en zijn drijfveer.

Een interview door Ellen Lens, vrijwilligster bij Living Farms.  

Kan je ons kort uitleggen wat Living Farms doet?
We zetten ons in voor arme en landloze boeren in Orissa. We willen dat ze elke dag van het jaar voldoende voedzaam eten hebben voor hun hele familie. En dat ze daar zelf voor kunnen instaan! We valoriseren hun rijke inheemse kennis over voedsel en landbouwtechnieken en onze veldwerkers geven training over duurzame landbouwtechnieken. Maar Living Farms' werk stopt niet bij deze directe acties op het veld. We organiseren ook campagnes, workshops en infosessies de bevolking te informeren over thema's zoals het gebruik van chemische pesticide, de introductie van genetisch gemanipuleerde gewassen in Orissa, de dalende biodiversiteit...

Waarom deze focus op landbouw?
Toen ik in Noord-Orissa tribals tegenkwam die honger hadden en zag hoe ze leden, besefte ik dat gezond voedsel een basisbehoefte is. Zonder eten zijn mensen heel kwetsbaar. Hoe kan je van een kind dat niet genoeg eten heeft, verwachten dat het zal ontwikkelen tot een kritische en zelfstandige volwassene? Maar dat is volgens mij niet alles. Ze moeten zelf in hun voedselbehoeften kunnen voorzien zodat hun gevoel van eigenwaarde gesterkt wordt. Ik vind het belangrijk dat ze niet afhankelijk zijn van grote bedrijven of overheidsinstanties voor deze basisnood.

Waar heb je 'je vak' geleerd?
Toen ik op zoek ging naar manieren om voedselschaarste en daaraan gerelateerde problemen aan te pakken ontmoette ik een ecologische landbouwer uit West-Bengal. Ik bleef gedurende een jaar op zijn organische boerderij en hij leerde me duurzame landbouwtechnieken met respect voor traditionele en inheemse kennis.

Waarom werk je in de non-profit sector? Ergens anders zou je meer geld verdienen…
Dat heeft vooral met mijn opvoeding te maken. Ik ben opgegroeid in een industriële stad (Jamshedpur, in het zuiden van de deelstaat Jharkhand) met een grote staalfabriek die de omgeving vervuilde. Ik kon met mijn eigen ogen zien hoe alle vormen van protest de kop werden ingedrukt. Mensen mochten geen kritische vragen stellen en vakbonden waren niet toegestaan. Deze onmacht maakte iets in mij wakker.
Mijn familie stimuleerde me ook altijd om goed na te denken over wat ik later in mijn leven wou bereiken. Er werd bij ons thuis nooit veel belang gehecht aan materiële dingen en uiterlijke schijn. Deze instelling waardeer ik nu nog. In deze tijd van overconsumptie zou ieder voor zichzelf de volgende vraag moeten stellen “hoeveel paar schoenen heb ik echt nodig?”

Wat heeft een diepe indruk op je nagelaten?
Enkele jaren geleden vervuilde de staalindustrie het land, de rivieren en het woud van een tribal gemeenschap. De tribals wilden hun rechten op een gezond leefmilieu en voedsel beschermen, maar hun inspanningen werden onderdrukt door de plaatselijke autoriteiten. Ik zag hoe de overheid die mensen zou moeten beschermen het tegenovergestelde deed. Ondanks deze tegenkantingen blijft de moed en vastberadenheid van die tribal gemeenschap een van de meest inspirerende ervaringen voor mij.

Wat heb jij van de tribals geleerd?
Het respect voor hun omgeving, voor de bomen, de rivieren, het land en de bergen een intrinsiek deel van hun leven. Als ik met hen in contact kom, dan voel ik hun warmte voor de natuur.

Een sterk volk dus!
Zeker! Toch wil ik hen stimuleren om nog beter voor zichzelf op te komen. Wanneer ze met anderen in contact komen, is hun gevoel van eigenwaarde vaak laag. Doordat de meesten niet gestudeerd hebben, durven ze zich weleens minder te voelen. Dit is ongegrond, want ze hebben een heel rijke cultuur en veel traditionele kennis. Ik wil hun eigenwaarde sterken en hun kennis valoriseren.

Laatste aanpassing op di 31 mrt 2009
Artikel 4258 keer gelezen

Tweet

---

Elke organisatie is volledig verantwoordelijk voor de inhoud van haar bijdrage.
Deze bijdrage is niet noodzakelijk het standpunt van 11.11.11 - Koepel van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging vzw.
Klik hier voor onze disclaimer

Artikels in de categorie 'Stem uit het Zuiden'

Datum	Titel	Auteur
21/03/2012	Water en voedsel in Rwanda	PROTOS
06/03/2012	Nim en Jaime over de mijnbouw in Guatemala en Peru	Broederlijk Delen
14/10/2011	Klimaatgetuigen vertellen	11.11.11
08/07/2011	Concrete voorstellen voor het versterken van het moratorium op boskap	11.11.11
16/03/2011	Drinkbaar water en sanitatie: motor voor lokale ontwikkeling in stedelijk milieu in Mali	11.11.11
17/01/2011	'Het Zuiden is slachtoffer, niet de oorzaak van de klimaatverandering'	11.11.11
22/12/2010	Klein success met Japanse rijst	11.11.11
23/11/2010	Rwandese vrouwen bouwen land weer op	11.11.11
09/09/2010	Een dag in het levenvan Térésa Nzanza	11.11.11
09/09/2010	Leonor Briones:' arme mensen zijn arme mensen waar ook ter wereld	11.11.11 Oxfam-Solidariteit
14/06/2010	'Kleinschalige boeren moeten zich verenigen'	Trias
31/05/2010	Gesprek met Raymond Kamenyero, directeur Forum van de Civiele Maatschappij in Burundi	11.11.11
13/04/2010	Leonard Gentle (Zuid-Afrika): "De angst voor rechts is overdreven"	fos-socialistische solidariteit
16/03/2010	MDG 7 in Burundi - Werken aan water	PROTOS
15/02/2010	Kumi Naidoo (GCAP en Greenpeace International) over de toekomst	11.11.11
02/02/2010	Interview met Antonal Mortime vanuit Haïti	Broederlijk Delen
05/01/2010	Gaza, een jaar later. Getuigenis van Jehan Al-Aklouk, projectcoördinator bij UHWC	11.11.11 Oxfam-Solidariteit
18/11/2009	Vakbondsmilitanten uit Ecuador getuigen	11.11.11
02/06/2009	Gezondheidmedewerkster zuidelijk Afrika: "Een zaak van leven of dood"	fos-socialistische solidariteit
24/03/2009	Debjeet Sarangi: inzet voor arme boeren in het Indiase Orissa	Broederlijk Delen