Met de broek op de enkels naar volgende klimaattop?

broek-op-de-enkels-30-okt-2015

Vandaag, dinsdag 11 oktober, komen de klimaat- en energieministers opnieuw samen om een samenwerkingsakkoord tussen de drie gewesten en de federale overheid te bespreken.
De inzet? Het finaliseren van de verdeling van de Belgische klimaatdoelstellingen voor de periode 2013-2020.

Jaren te laat

De onderhandelingen over de intra-Belgische verdeling van de Europese doelstellingen voor 2020 zijn nog altijd niet afgerond. Toch applaudisseerden de ministers voor zichzelf omdat ze eind 2015, na jarenlange onderhandelingen, tot een politiek akkoord kwamen. Het applaus was niet verdiend: België kent haar Europese doelstellingen al sinds 2008 en de verdeling moest er zijn voor 2013.

Het politieke akkoord moet ook nog omgezet worden in een samenwerkingsakkoord om het officieel te maken. Dat was volgens de ministers slechts een formaliteit en zou volgens het politieke akkoord tegen februari 2016 rond moeten zijn. Het is dat samenwerkingsakkoord dat vandaag, oktober 2016, nog altijd op de onderhandelingstafel ligt. Van witte rook lijkt voorlopig geen sprake. Ondertussen maakt de wereld zich op voor de volgende klimaattop die doorgaat van 7 tot 18 november in Marrakech.

Knelpunten

Waar zit het klem? Volgens federaal minister Marie-Christine Marghem, die momenteel de Nationale Klimaatcommissie voorzit en dus verantwoordelijk is voor het dossier, gaat het laatste knelpunt over solidariteit. Vlaanderen en Wallonië zijn het niet eens over de verkoop van een mogelijk surplus aan hernieuwbare energie, en dan meer specifiek de prijs van die overschotten. Wordt er verkocht aan markttarief of aan gunsttarief? Die kwestie zou nochtans zo goed als rond zijn.

De vraag is dus wat dan werkelijk het probleem is. In ieder geval lijkt het er op dat op dit moment niets een akkoord nog in de weg staat.

Dringend

Gelukkig houdt het gebrek aan een akkoord niet alles tegen: elke regio heeft een eigen klimaatplan. Toch is er op dit moment een gebrek aan coherente visie tussen de verschillende entiteiten. Een visie die moet ingeschreven zijn in een nationaal klimaatplan 2020, 2030 of 2050.

Om die plannen uit te voeren hebben de verschillende regio's middelen nodig om te investeren in hernieuwbare energie of energie-efficiëntie. Die middelen bestaan: de inkomsten uit de Europese emissiehandel (ETS) zijn momenteel al opgelopen tot meer dan 440 miljoen euro. Ze staan echter geblokkeerd zo lang het samenwerkingsakkoord er niet is.

Deze middelen zijn ook uiterst belangrijk voor de Belgische bijdrage aan de internationale klimaatfinanciering. België beloofde tijdens COP21 om 50 miljoen euro per jaar bij te dragen tot en met 2020. De ETS-inkomsten kunnen verzekeren dat die belofte niet komt te wegen op het bestaande, dalende ontwikkelingsbudget.

Voor het Platform Klimaatrechtvaardigheid, dat de milieubeweging, vakbonden, noord-zuidorganisatie en vakbonden verenigt, is het essentieel dat de ministers zo snel mogelijk tot een samenwerkingsakkoord komen en zich concentreren op het gemeenschappelijke belang van de vier entiteiten: het definiëren van een coherent Belgisch energie- en klimaatbeleid. De wereld kijkt naar de toekomst met het Akkoord van Parijs. Het is dringend tijd dat ook België wakker wordt.

 

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels