Uitvoering Belgisch klimaatakkoord: België staat nog steeds met de broek op de enkels

In oktober 2015 voerden we al, samen met andere middenveldorganisaties, actie tegen het uitblijven van het akkoord onder het motto 'Als het communautaire gekibbel niet snel stopt, dreigt België volgende maand op de klimaattop in Parijs met de broek op de enkels te staan'. We zijn ondertussen 8 maand later.

December 2015, eindelijk: na zes jaar onderhandelen komen de vier Belgische ministers verantwoordelijk voor klimaat tot een akkoord over de verdeling van de klimaatdoelstellingen voor 2020. De volgende stap, de omzetting naar een samenwerkingsakkoord, zou slecht een technisch detail zijn. Een werk dat op twee maanden geklaard zou zijn, waarna België eindelijk werk kon maken van een zinvol klimaatbeleid. Vandaag lezen we in De Morgen dat er bijna zeven maanden later nog steeds geen samenwerkingsakkoord is, ten koste van een degelijk Belgisch klimaatbeleid en ten koste van ontwikkelingslanden.

Update 6 juli 2016

Het Overlegcomité dat oorspronkelijk gepland was op 28 juni werd uitgesteld naar woensdag 6 juli. Ook daar werden echter geen beslissingen genomen over het dossier. Er is dus nog altijd geen vooruitzicht op een samenwerkingsakkoord voor het parlementaire reces.

Na zes jaar een akkoord

In 2008 legde de Europese Unie haar energie en –klimaatpakket vast voor 2020, dat daarop verdeeld wordt onder de lidstaten. België moet haar uitstoot met 15% verminderen tegen 2020. Hoeveel de verschillende regio’s moeten doen om dat doel te behalen, moet België daarop zelf verdelen.

Ook de afspraken rond internationale klimaatfinanciering en de verdeling van de inkomsten uit de Europese emissiehandel (ETS) moeten gelijktijdig worden afgesproken. Zo lang er geen verdeling is, blijven die inkomsten geblokkeerd op een bankrekening.

Na zes jaar onderhandelen, kibbelen en aanmodderen, komt er in december 2015 dan toch een politiek akkoord. De regio’s weten eindelijk wat hun te doen staat in de jaren die nog resten en de middelen om zinvol klimaatbeleid én internationale klimaatfinanciering te bekostigen kunnen snel vrijkomen. Daarvoor moeten de afspraken enkel nog in een samenwerkingsakkoord worden gegoten. Dat moet gebeuren binnen de Nationale Klimaatcommissie, in 2016 voorgezeten door het federale niveau. Vervolgens moet het akkoord nog goedgekeurd worden door het Overlegcomité, enkele adviezen doorlopen, ondertekend door de regeringen en goedgekeurd door de parlementen.

Of toch niet?

Twee gemiste deadlines later laat minister Marie-Christine Marghem begin juni in De Kamer weten dat het akkoord er voor het parlementaire zomerreces zal liggen. Enkele maanden te laat, maar nog net op tijd om er voor te zorgen dat de ETS-middelen nog voor eind 2016 vrijkomen. Het gaat intussen om 400 miljoen euro. Geld dat België goed kan gebruiken voor klimaatbeleid en het bijstaan van de ontwikkelingslanden in hun strijd met het klimaat en koolstofarme ontwikkeling.

Vandaag zou normaal het laatste overlegcomité voor de zomer plaatsvinden (zie update, nvdr). Zonder het samenwerkingsakkoord op de agenda. Complete verrassing. Wat met de vele beloftes? Wat met het akkoord van december? Was dat dan een écht akkoord, aangezien er alweer zeven maanden over onderhandeld moest worden? Op deze manier verliest België alweer een cruciaal jaar in de strijd tegen klimaatverandering.

België én ontwikkelingslanden zijn de dupe

Daarbij schiet België niet enkel in eigen voet maar verzaakt het ook aan beloftes om de meest kwetsbaren op de planeet bij te staan. Doordat de ETS-middelen naar alle waarschijnlijkheid niet vrij zullen komen voor het einde van het jaar, zal de beloofde 50 miljoen euro aan internationale klimaatfinanciering in 2016 mogelijk opnieuw ten koste gaan van het ontwikkelingsbudget - of niet uitbetaald worden. Zo verhindert België niet alleen haar eigen koolstofarme ontwikkeling maar ook die van de ontwikkelingslanden.

11.11.11 roept de ministers op om zich aan hun belofte te houden en alles in het werk te stellen zodat er toch nog een samenwerkingsakkoord komt voor de zomer. Zo kunnen nog de nodige stappen doorlopen worden voor het einde van het jaar en kunnen zowel de regio’s als het federale niveau gebruik maken van de ETS-inkomsten voor hun beloofde bijdragen aan de internationale klimaatfinanciering zonder te snijden in het ontwikkelingsbudget.

Lien Vandamme
Beleidsmedewerker Klimaat

 

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels