Afghanistan donorconferentie: tussen hulp en migratiebelangen

Afghaanse vluchtelingen aan de Pakistaanse grens

Op dinsdag 4 oktober start de Brussels Conference on Afghanistan. Een tweedaagse internationale top die nieuwe ontwikkelingsfondsen voor Afghanistan voor de periode 2017-2020 moet vastleggen. Verwacht wordt dat internationale donoren tot 4 miljard dollar zullen toezeggen.

De top wordt echter overschaduwd door een andere agenda: die van de Europese migratiebelangen.

Aanleiding is een via Statewatch gelekte memo van de Europese Commissie die stelt dat ‘de beloofde financiële toezeggingen slechts ingelost kunnen worden bij voldoende vooruitgang in de parallelle onderhandelingen met de Afghaanse overheid inzake migratie’. Afghanistan moet aantonen ‘een betrouwbare partner’ te zijn. Waarover gaat het?

Europese migratiebelangen

Met 176.900 Afghaanse asielaanvragen vormden de Afganen (na de Syriërs) de tweede grootste groep asielzoekers in Europa in 2015. De EU wil de irreguliere migratie uit Afghanistan bestrijden, via ontradingscampagnes maar vooral met een effectief terugkeerbeleid.

Volgens de memo dienen 80.000 mensen in de nabije toekomst terug gestuurd te worden.

Volgens de memo dienen 80.000 mensen in de nabije toekomst terug gestuurd te worden. Daarvoor dient de Afghaanse overheid overtuigd te worden om uitgewezen migranten terug op te nemen via de zogenaamde re-admissie akkoorden.

Sinds enkele maanden loopt tussen de EU en Afghanistan een high level dialoog over terugkeer en re-admissie onder de naam Joint Way Forward. Over het outcome document werd nog geen akkoord bereikt. Dit zet extra druk op de donorconferentie van dinsdag. Om de druk op de Afghanen op te voeren wordt ook de stok ontwikkelingshulp bovengehaald.

Stok

Afghanistan is één van de meest hulpafhankelijke landen ter wereld. 40% van het BBP bestaat uit internationale hulp. Zonder deze geldstroom dreigt het land, dat met talrijke veiligheids-, economische en politieke problemen kampt, volledig onderuit te gaan.

De Europese Unie is met 1.4 miljard euro voor de periode 2014-2020 de grootste donor in Afghanistan. Daarmee heeft ze een grote stok in handen. De EU lijkt steeds minder terug te schrikken om die ook te gebruiken om eigen belangen af te dwingen.

De Brussels Conference moet als een hefboom dienen voor de implementatie van de Joint way Forward’ zo lezen we in de gelekte memo. Een State Building Contract van 200 miljoen euro moet ‘migration sensitive’ gemaakt worden door het te linken aan het beleid inzake migratie en terugkeer.

Brede strategie

De druk op Afghanistan maakt deel uit van een bredere EU- strategie die hulp aan arme landen en handelsakkoorden conditioneel maakt aan het opnemen van uitgewezen migranten. De Europese Commissie stelt daarom een mix van positieve en negatieve incentives voor.

De druk op Afghanistan maakt deel uit van een bredere EU- strategie die hulp aan arme landen en handelsakkoorden conditioneel maakt aan het opnemen van uitgewezen migranten.

Andere landen waar de EU zich op richt zijn Niger, Ethiopië, Nigeria, Libanon en Libië. Ook deals met Eritrea en Sudan, waar regimes aan de macht zijn die zich schuldig maken aan zware schendingen van de mensenrechten werden overwogen.

11.11.11 veroordeelde eerder deze aanpak die die slechts het stoppen van migratie ambieert en geen enkele structurele oplossing biedt.

De situatie in Afghanistan.

In 2015 vielen 11.000 burgerslachtoffers bij conflicten en terroristische aanslagen. Een recordaantal.

‘Het afnemen van ontwikkelingsgeld is geen structurele oplossing voor de migratiecrisis. Integendeel, de bevolking is altijd het eerste slachtoffer’. Minister De Croo

In het land zelf zijn 1.1 miljoen mensen op de vlucht. Meer dan 100.000 Afghanen verblijven in Turkije, waar hun verzoek tot bescherming jaren op zich kan laten wachten en vrijwel altijd negatief uitpakt. In Europa steeg de erkenningsgraad van Afghaanse asielzoekers van 43% in 2014 naar 60%. Een indicatie dat de veiligheidssituatie op het terrein alleen maar verslechtert. De relatieve stabiliteit in bepaalde regio’s is erg precair. Dat maakt dat het risico om mensen terug te sturen naar onveilig gebieden groot is. 

België tegen conditionele hulp

De Belgische minister van ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo verzette zich tegen negatieve conditionaliteit inzake migratie. ‘Het afnemen van ontwikkelingsgeld is geen structurele oplossing voor de migratiecrisis. Integendeel, de bevolking is altijd het eerste slachtoffer’ zo zei hij. Een belangrijk principe waar ook 11.11.11 sterk voor ijvert. 11.11.11 verwacht dat België deze visie uitdraagt op het Europese toneel en deze vorm van conditionaliteit veroordeelt, ook wanneer ze tijdens de gesprekken over Afghanistan op tafel komen.

Flor Didden
Beleidsmedewerker Migratie
 

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels