Akkoord van Parijs: vooruitgang in woorden, nog niet in daden

COP21-agreement-cheers

Zaterdagavond werd in Parijs tijdens de 21ste klimaatconferentie van de Verenigde Naties een akkoord bereikt. Het feit dat álle landen het Akkoord van Parijs ondertekenen, is een signaal dat niet onderschat mag worden. 11.11.11 vroeg klimaatrechtvaardigheid en het akkoord dat op tafel ligt lijkt wel degelijk een stap in die richting te zetten. Toch biedt het ook vaak lippendienst aan de klimaatzorgen van ontwikkelingslanden zonder gevolgd te worden door harde engagementen.

Een 1,5°C-doelstelling in een 3°C-akkoord

In tegenstelling tot vele verwachtingen won het 1,5°C-doel in Parijs aan steun en haalde dit het finale akkoord in combinatie met het eerder aanvaarde 2°C-doel. Dit is een erkenning van de wetenschappelijke realiteit dat ontwikkelingslanden letterlijk zouden onderlopen bij een hogere opwarming. Maar er zit een pijnlijke tegenstelling in het akkoord.

De doelstelling staat in contrast met de zwakke engagementen.

11.11.11: "De doelstelling staat in contrast met de zwakke engagementen. Het akkoord geeft bijvoorbeeld geen garantie dat landen hun nationale klimaatplannen bij zullen stellen voor 2020 terwijl die, als ze helemaal zouden uitgevoerd worden, tot meer dan 3°C zullen leiden. Dat is meer dan het dubbele van de doelstelling."

Klimaatfinanciering

Op vlak van financiering vindt de Noord-Zuidkoepel het goed dat er verwezen wordt naar een noodzakelijke balans tussen adaptatie en mitigatie maar betreurt het dat dit niet hard wordt gemaakt met een concreet engagement. Men verwijst naar 100 miljard dollar als een 'bodem' vanaf 2020. Dat is goed omdat de kosten van adaptatie alleen al veel hoger worden geschat dan dit bedrag. De verwijzing werd echter in het niet-bindende deel van het akkoord verplaatst, wat de ambitie sterk naar beneden haalt.

Over het algemeen erkent het akkoord het belang van financiering maar ontbreekt het ook hierbij aan concrete engagementen.

11.11.11: "Over het algemeen erkent het akkoord het belang van financiering maar ontbreekt het ook hierbij aan concrete engagementen. Door het gebrek aan een publiek financieringsdoel voor adaptatie blijft bovendien het risico bestaan dat de grootste noden van de armste landen uit het oog worden verloren."

Tegenstelling

Belangrijk en onverwacht is dat loss and damage de aandacht krijgt die het verdient. Schade en verlies door klimaatverandering is een realiteit voor miljoenen mensen. Het akkoord lijkt dat te erkennen met een eigen hoofdstuk en een institutionele verankering onder het akkoord. Opvallend is dat daar tegenover staat dat de taal over mensenrechten is afgezwakt. Dit is onbegrijpelijk omdat een klimaatakkoord als voornaamste doel moet hebben de hele wereldbevolking én haar rechten te beschermen.

We moeten nu aan het werk om de mooie woorden hard te maken.

11.11.11: "Ontwikkelingslanden waren de inzet van Parijs. We vroegen klimaatrechtvaardigheid en het akkoord zet wel degelijk een stap in die richting. Toch lijkt het te vaak een cocktail van mooie woorden en zwakke engagementen. We moeten nu aan het werk om de mooie woorden hard te maken."

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels