Ode aan het Niets Doen

 

Evert Nicolaï, regiocoach en expert actie voor Oxfam-Wereldwinkels, is
dan wel al even van de schoolbanken af, zijn hart ligt bij de
protesterende leerlingen. 'Overspoel de straten van Brussel, en wandel
vooral daar waar je niet welkom bent.'

Iets niét doen uit protest is altijd al de meest effectieve manier
geweest om dingen in verandering te zetten. Ghandi had dat door. Net als
de hongerkunstenaar. Die miljoenen en miljoenen mensen die hun werk
hebben neergelegd voor betere omstandigheden ook. Nu komt daarbij nog de
jeugd, die voor het klimaat en tegen de vervuiling van het kapitaal
besluit om steeds in grotere getale niet naar school te gaan.

47376667 10155711657341496 531744237172031488 n

Hoe volwassen België hiermee omgaat, is ontluisterend. Meteen duiken
foto's op van vuile festivalweides, hangen verwijten in de lucht over
vliegtuigreizen en de drang naar het nieuwste gsm-toestel. Niets nieuws
onder de zon: sinds Socrates wordt De Jeugd bestempeld als een bende
nietsnutten. Verdorven, als een stuk fruit dat te lang in de zon heeft
gelegen.

Als we toch geloven in stempels en veralgemeningen, wil ik graag als
volwassene mijn volk bestempelen. Ik wil liever bestuurd worden door een
raad van elfjarigen dan door het zootje ongeregeld dat denkt te handelen
in naam van het algemeen belang. Te lang negeren al we grote problemen
door ze naar een volgende verkiezing te duwen, te lang al verstoppen we
ons in de schaduw van het volkswelzijn. /Jobs are not the answer, my
friend.

Verspilling, ontbossing, uithollen van menselijk kapitaal, vuile lucht
en te veel ziektes die we niet kunnen plaatsen, iedereen kent het groter
plaatje. De massa weet dat het anders moet, maar veranderen is altijd
moeilijk. Tenzij je jong bent. Daarom breng ik een ode aan de
flexibiliteit van de jeugd, een ode aan het iets niet doen. Alle 12.500
spijbelaars begrijpen het. Zij zien - wie weet wel dankzij goed op te
letten in de klas - dat er al eeuwen gepraat wordt over verandering,
maar dat dat begrip uit de mond van een volwassene niet meer is dan een
middel om stemmen te lokken. Deze generatie staat op, en zegt /No more/.
Of het nu is door te lang in de steeds feller brandende zon te zijn
blijven liggen of door iets anders: er is iets gaan broeien. Ze zijn het
niets doen van anderen beu.

Hopelijk blijft de nood leven bij onze jonge vrienden dat verandering
nodig is. Dat hun spijbelactie veel in beweging zet. Dat hun wekelijkse
strafstudie een duidelijk signaal is, een offer dat elk van hen bereid
is te blijven maken als klimaatmartelaar. Anuna, Kyra en die 12.498
anderen: bewijs ons dat jullie verder denken dan hypes en meer doen dan
ongewettigd afwezig zijn! Op naar de 100.000! Laat dit land zien wat
burgerlijke ongehoorzaamheid is.

'Wees ongehoorzaam, word versleten als nutteloos en breng jullie ode
aan iets niet doen'

Officieel kunnen we natuurlijk niet oproepen om te spijbelen, dan zouden
we teveel fans en klanten in het harnas jagen. Daarom zeg ik echter: doe
wat nodig is. Toon wat het betekent als een volledige generatie neen
zegt. Overspoel de straten van Brussel, en wandel vooral daar waar je
niet welkom bent. Hou jullie niet aan de paden die jullie worden
opgelegd, maar breek uit. Wees ongehoorzaam, word versleten als
nutteloos en breng jullie ode aan iets niet doen. Wijs dan terug, en
mompel 'jullie hebben het verkloot, wij zullen het rechtzetten'.

Zondag gaan er op Rise for the Climate alvast 12.500 jonge zielen de
straten van Brussel overspoelen met hun boodschap van hoop. Waarom
zouden wij volwassenen daar niet tussen lopen en leren van hun hoop?
Laat ons de handen in elkaar slaan en tonen aan alle beleidsmakers dat
we samen vechten voor hetzelfde doel, samen ijveren voor een eerlijkere
wereld. Dat is een wereld waarin langetermijndenken kan en waarin we de
aarde verzorgen, in plaats van ze op te gebruiken. Ikzelf zal alvast
trots tussen het jong gespuis plaatsnemen.

Evert Nicolaï

Regiocoach en expert actie Oxfam-Wereldwinkels

 

 

Oxfam-Wereldwinkels DOOR:

Deel dit artikel