De opwarming van de aarde wijzigt grondig de watercyclus!

Prof. Malin Falkenmark van het “SIWI: Stockholm International Water Institute”  wijst op  enkele relevante invloeden van de opwarming van de aarde waarin water de hoofdrol speelt.

Uit waarnemingen is het duidelijk dat natuurlijke systemen vooral door temperatuurstijgingen aangetast worden, denken we aan de toename van ijszeeën, de verhoogde instabiliteit van de bodem in de permafrostgebieden, de vroeger intredende lente,…. Zo voorspelt men meer overstromingen door het smelten van ijs, een warmer en droger klimaat in de Sahel, langere droogten en wisselvallige regenval in Zuidelijk Afrika.

De wijzigingen van de watercyclus (meer regen- en smeltwater, veranderende beschikbaarheid en seizoensgebondenheid van water) veroorzaken vaak grote gevolgen. Zowel oppervlaktewater als grondwater worden beïnvloed, met gevolgen voor voeding, wonen en industrie. Verder heeft de stijging van het peil van de zeeën gevolgen voor de kustbevolking en voor kleine eilanden. Tien tot veertig % vers water op de hogere breedtegraden wat frequentere zware regenval met overstromingen inhoudt. Door het sneller smelten van gletsjers en eeuwige sneeuw vermindert op termijn echter de beschikbaarheid van water voor 1/6 van de wereldbevolking. In de lagere breedtegraden met de nu al droge streken zal de waterbeschikbaarheid tien tot dertig procent dalen.

Samen met erosie, vervuiling, overexploitatie, bedreigt de snelle temperatuurstijging de ecosystemen. Matige temperatuursstijging (1-3°) verhogen enerzijds de landbouwproductie, maar meer droogte en overstromingen hebben dan weer een negatieve invloed in tropische en subtropische gebieden, met hittegolven, ondervoeding en infectieziekten tot gevolg.

Recente studies geven aan dat deze gevolgen voor Afrika het ergst zullen zijn daar meerdere factoren meespelen en de mogelijkheid tot aanpassing er het laagst zijn.
In Azië speelt op lange termijn het smelten van de Himalaya de hoofdrol. De stijging van het peil van het oceaanwater zal de dichtbevolkte delta’s van Oost-, Zuid- en ZuidoostAzië bedreigen.
In Australië zal minder regen en meer verdamping vanaf 2030 de waterveiligheid nog verergeren.
In Zuid Amerika zal de afname van de bodemvochtigheid en van het grondwater leiden tot een langzame vervanging van tropisch woud door savanne in het oosten van de Amazone met een beduidend verlies van biodiversiteit. In drogere gebieden kan men verzilting en kwaliteitsvermindering van de landbouwgrond verwachten. Ook hier zullen de gletsjers verdwijnen.
Noord Amerika krijgt minder sneeuw, meer winterregens en minder regen in de zomer wat de toewijzing van water aan de verschillende gebruikers nog zal verergeren. De kwetsbaarheid van alle infrastructuur in de kustgebieden zal toenemen door de toename van de tropische stormen.
In Europa kennen we reeds het fenomeen van de terugtrekkende gletsjers, langere groeiseizoenen, wijzigingen in de soorten en gezondheidsproblemen omwille van hittegolven.

Praktisch overal zullen er negatieve invloeden zijn die heel wat economische sectoren op de proef zullen stellen. Ergst getroffen wordt Zuid- Europa met hogere temperaturen en meer droogte, meer hittegolven en meer bosbranden. Minder water zal de elektriciteitscentrales, het zomertoerisme en de voedselproductiviteit treffen.
De gevoeligheid voor klimaatsveranderingen kan verergerd worden door armoede, ongelijke toegang tot voorzieningen, voedselonveiligheid, globalisering, conflicten en ziektes als HIV/AIDS.
Aanpassen is de boodschap zelfs als de temperatuur slechts 0.6°stijgt, zowel technologisch als door gedragswijzigingen. En dit geldt zeker voor de hele watersector.


Stockholm Water Front Vol n° 2 June 2007

 

Join For Water DOOR:

Deel dit artikel