De reputatie van de vuile oorlog in Centraal-Amerika hangt boven Negroponte

TEGUCIGALPA, Honduras (Reuters) -
John Negroponte, de nieuwe baas van de intelligentiediensten van de V.S. wordt gezien als een gewiekst en efficiënt man met veel algemene ervaring, maar in Latijns-Amerika wekt hij enkel bittere herinneringen aan mensenrechtenschendingen tijdens de vuile oorlog.

Negroponte was ambassadeur van Washington in Honduras begin jaren ’80. Hij was de sterke man van ex-president Ronald Reagan in Centraal-Amerika gedurende een zeer duistere periode van de V.S.-politiek. In die periode werd Centraal-Amerika verscheurd door burgeroorlogen. Marxistische rebellen hadden in Nicaragua de macht overgenomen tijdens de revolutie in 1979. Rebellengroepen vochten ook in El Salvador en Guatemala een guerrilla-oorlog uit. Daar werden de machthebbers gesteund door de Verenigde Staten. Militaire leiders voerden met hun steun een politiek van foltering en uitroeiing om elke vorm van volksverzet de kop in te drukken.

Onder Negroponte was Honduras de logistieke basis en het trainingskamp van de "Contras". Rebellen die getraind werden tegen de linkse regering van buurland Nicaragua. Washington gaf Honduras honderden miljoenen dollars onder de vorm van militaire steun. Enkele critici beweren dat Negroponte herhaaldelijk loog over de gruweldaden die door de Hondurese strijdmacht werd begaan om de lokale militairen aan de zijde van de V.S. te houden. "Het is een gesofisticeerde schelm”, zei Larry Birns van de Raad van Hemisferische Zaken in Washington, nadat president George W. Bush de carrièrediplomaat als zijn intelligentiechef benoemde. "De periode van Negroponte in Honduras zat vol leugens en bedrog”, voegde hij er nog aan toe.

DOODSESKADERS
Honderden veronderstelde militanten van linkse organisaties werden vermoord of ontvoerd na te zijn opgepakt door het Hondurese leger en paramilitaire groeperingen. Velen werden vermoord door het beruchte Bataljon 3-16 dat opereerde als een doodseskader. Het aantal slachtoffers van het Hondurese eskader lag dan nog heel wat lager dan in El Salvador en Guatemala. Negroponte kreeg felle kritiek omwille van het feit dat hij het bestaan van de repressie ontkende en bleef volhouden dat hij niet op de hoogte was van dergelijke feiten. "Hij was een van de best geïnformeerde personen en stond aan het hoofd van een van de belangrijkste ambassades in Honduras. Hij wist perfect wat er in het land gebeurde, en met die informatie deed hij niets om de situatie tegen te gaan”, zei de voormalige Nationale Commissaris voor de Mensenrechten, Leo Valladares, aan Reuters.
In een rapport van 1993 beschuldigde Valladares de regeringsleiders van een vuile oorlog tegen de oppositie en zei dat militaire raadgevers uit de V.S. en Argentinië deelnamen aan de repressiecampagne in Honduras.

De ervaringen van Negroponte in Centraal-Amerika waren op een gegeven moment een bedreiging voor zijn benoeming als ambassadeur in de Verenigde Naties in 2001. Maar die benoeming kwam er al vrij snel na de aanslagen van 11 september in Washington en New York.
De grootste critici van Negroponte geloven dat hij heel snel in zijn nieuwe functie zal benoemd worden ondanks zijn duister verleden in Honduras. In elk geval waren er in Honduras nog heel wat klachten die in zijn nadeel spelen. "Negroponte was op de hoogte van de doodseskaders in Honduras waaraan hij ook zijn steun verleende. Bijna 200 mensen verdwenen spoorloos en tientallen vonden de dood omwille van hun politieke overtuiging” zei Berta Oliva van het Comité voor Familieleden van Aangehouden en Verdwenen personen in Honduras (Comité de Familiares de Detenidos Desaparecidos en Honduras (COFADEH).

Deel dit artikel