De stille zuivering van de Westelijke Jordaanoever

Ver van de camera's van de internationale media voert Israël ongemerkt een stille zuivering door van bezet grondgebied. Simone Korkus begaf zich voor MO* naar afgelegen en halfverlaten dorpen en sprak met de bewoners en hun verdedigers.

Um Faqara is de zuidelijkste punt van de Westelijke Jordaanoever. Een handvol primitieve krotten gebouwd op holen in een gortdroog rotslandschap. Het is middag en het dorp lijkt uitgestorven, afgezien van twee geiten die grassprietjes tussen de rotsen proberen los te trekken. Abir, moeder van drie kleuters, zit voor haar grot. Vanochtend is ze gevallen. Haar arm is opgezwollen en paarsblauw verkleurd. Waarschijnlijk is hij gebroken, maar de dichtstbijzijnde kliniek in At Tuwani, twintig kilometer verderop, is alleen op woensdag open. En vandaag is het zondag.

Ze wenkt ons binnen. In de grot is het donker en klam. Een vuurtje zorgt voor verwarming en doet dienst als fornuis. Er is geen elektriciteit, geen waterleiding (eens in de twee weken levert een tankwagen water), en er zijn geen wegen of auto's.




BRON:
MO* Magazine

Deel dit artikel