Het belang van vrouwen inzake waterbeheer in ruraal Afrika

water protos artikel ips

NAIROBI, 26 januari 2015 (IPS) – In de aanpak van de post-2015 wateragenda worden op internationaal niveau steeds meer vrouwen gehoord, zoals bleek op de UN International Water Conference, vorige maand gehouden in Zaragoza (Spanje). Volgens experts kan hetzelfde echter niet gezegd worden wat waterbeheer op lokaal niveau betreft; een land als Kenia lijdt bijvoorbeeld onder de impact van een gebrekkig waterbeheer door de uitsluiting van plattelandsvrouwen.

Volgens milieu-expert Dismas Wangai blijven deze vrouwen nog al te vaak in het donker, ondanks hun positie als uitvoerders in concreto.

Ook Mary Rusimbi, hoofd van Women Fund Tanzania (een ngo die werkt rond vrouwenrechten) en één van de sprekers op de conferentie, stelt dat vrouwen betrokken moeten worden bij alle niveaus van waterbeheer. "Het is erg belangrijk dat zogenaamde grassroots of lokale vrouwen hun zegje hebben in waterbeheer, aangezien zij het meest belast worden door de waterproblematiek en tevens het best geplaatst zijn om best practices te implementeren". Nog volgens Rusimbi maken vrouwen over heel Afrika tenminste 80% uit van de landbouwkrachten, waarmee ze het cruciale karakter van haar punt onderstreept, gezien de nefaste implicaties voor waterbeheer bij een gebrek aan relevante opleidingen inzake best practices.

Alice Bouman, erevoorzitter van Women for Water Partnership, benadrukt dat een tekort aan water voor basisnoden vrouwen specifiek en onmiddellijk treft, wat dan ook betekent dat zij het best geplaatst zijn om informatie rond de uitdagingen inzake de toegang tot water te voorzien, alsook om oplossingen voor een gebrekkig waterbeheer uit te werken. Volgens haar is het hoog tijd voor mondiale spelers om lokale vrouwen te omarmen als actieve partners in waterbeheer, en niet enkel als een groep die kwetsbaar is voor de wispelturigheid van klimaatverandering. Aangezien vrouwen volgens haar snel en goed zijn in het creëren van connecties en netwerken, en deze netwerken cruciaal zijn voor sensibilisering, benadrukt Bouman het belang van sociaal kapitaal van lokale vrouwen. Volgens haar is er nood aan een meer diepgaande en gendergevoelige benadering van waterbeheer.

Aangezien de stemmen van vrouwen beter gehoord worden via netwerken van civil society organisaties dan op internationale conferenties, stelt Mary Rusimbi dat er een einde moet komen aan de trend dat internationale organisaties oplossingen klaarstomen voor lokale samenlevingen. In het ontwerp van interventies is de inbreng van lokale vrouwen noodzakelijk, aangezien zij, meer dan wie ook, te maken hebben met water op verschillende niveaus, cruciaal voor een duurzaam waterbeheer. Dismas Wangai treedt haar hierin bij: discussies rond water moeten verbreed worden, waarbij bewust en proactief vrouwen uit het platteland aan boord gehesen worden in de aanpak van alle uitdagingen op vlak van water.

 

Join For Water DOOR:

Deel dit artikel