Hoe kwetsbaarheid meten ten gevolge van klimaatswijzigingen?

Het rapport ‘2007 Human Development Report’ van de UNDP (UN Development Programme) beschrijft kwetsbaarheid ten gevolge van klimaatwijziging als “het onvermogen om risico’s te beheersen zonder verplicht te worden keuzes te maken die het menselijke welzijn op langere termijn compromitteren”.

De financiering voor eventuele maatregelen om deze kwetsbaarheid tegen te gaan, wordt voorzien uit de volgende fondsen van het UNFCCC (UN Framework Convention on Climate Change), alle beheerd door de Global Environment Facility:
  • Het minst-ontwikkelde-landen-fonds (Least Developed Countries Fund)
  • Het speciale klimaatsveranderingsfonds (Special Climate Change Fund)
  • Het aanpassingsfonds (Adaptation Fund)
De belangrijkste inkomsten verwacht men van het aanpassingsfonds, een fonds dat gevoed wordt door de heffingen afkomstig van de emissiehandel.

Het betreft meer bepaald de heffingen voortkomend uit het CDM, of Clean Development Mechanism zoals opgezet in het Kyoto Protocol. Dit systeem houdt in dat geïndustrialiseerde landen die hun broeikasgasemissies moeten reduceren, kunnen investeren in emissiereductie-programma’s in de ontwikkelingslanden als alternatief voor de soms veel duurdere emissiereductieprojecten in eigen land.

Uit het voorgaande weet men reeds
a) wat men wil bereiken, met name het reduceren van de kwetsbaarheid ten gevolge van klimaatwijzing, alsook
b) waar het geld kan gehaald worden.
Nu dient men echter nog te bepalen c) hoe men het geld gaat verdelen om het doel te bereiken.

Hiervoor wenst men met een ‘kwetsbaarheidsindex’ te werken. Deze sleutel moet toelaten om het beperkte budget op optimale wijze te verdelen. Het spreekt voor zich dat dit geen eenvoudige oefening is. Stel dat je met een budget de keuze dient te maken tussen twee projecten: het beperkt reduceren van de kwetsbaarheid van een groot land zoals India of het reduceren van de kwetsbaarheid van bvb. Tuvalu (een eiland in de Stille Oceaan) waar slechts een beperkt aantal mensen leeft, maar dat in sterke mate kwetsbaar is ten gevolge van een stijgende zeespiegel.

De Environment Vulnerability Index (EVI - Milieu Kwetsbaarheidsindex) zou als sleutel gebruikt kunnen worden. Deze index werd ontwikkeld door de South Pacific Applied Geoscience Commission (SOPAC) maar zou ook elders kunnen toegepast worden. De EVI gebruikt immers een 50-tal indicatoren zoals droogtes, sterke winden, conflicten en bevolking om de belangrijkste factoren die de kwetsbaarheid van staten beïnvloeden, te bepalen. Daarnaast kunnen met deze index acties gecategoriseerd worden voor het hele bereik van natuurlijke en menselijke risico’s die het milieu kunnen beïnvloeden.

Vermoedelijk zal de versleuteling een belangrijk thema vormen op de globale klimaatsconferentie te Kopenhagen eind dit jaar. Indien de sleutel geaccepteerd wordt op de conferentie, kan de sleutel opgenomen worden in de globale klimaatsovereenkomst, die van kracht zou moeten gaan na 2012. Dan loopt immers de eerste fase van het Kyoto Protocol af. Een opvolgingsverdrag m.b.t. de reductie van broeikasgassen is dus dringend aan de orde.

Bron: http://www.irinnews.org/fr/ReportFrench.aspx?ReportId=84794
Join For Water DOOR:

Deel dit artikel