ILIJA TROJANOW: 'Mensen die boeken kopen, zijn geen nomaden'

De Bulgaars-Duitse schrijver Ilija Trojanow verblijft dit najaar in Brussel. Hij opent het vijfde werkjaar van het Brusselse literatuurhuis Passa Porta, neemt deel aan Spoken World in het Kaaitheater en komt op Het Andere Boek praten over "De wereld is groot en overal loert redding" - pas vertaald in het Nederlands en dit najaar ook als film in de zalen.

‘Waar ben jij bang voor?’ vraagt een imam op het eiland Zanzibar aan de Afrikaanse gids die een Britse ontdekkingsreiziger vergezelde op zijn zoektocht naar de bronnen van de Nijl. De gids antwoordt: ‘Voor de taal van de simpele zielen, waarin jij en je soortgenoten elke ervaring vertalen. Wat ik allemaal heb gezien, past niet in de kale, kleine ruimtes waarin jij alles wilt onderbrengen.’

Deze scène uit De wereldverzamelaar vat de wereldvisie en het literaire credo van Ilija Trojanow aardig samen. Hij heeft zoveel vormen van menselijkheid en van geweld gezien, dat hij weigert eenvoudige verklaringen te aanvaarden of allesomvattende oplossingen na te streven. ‘Ik ben tegen ideologieën en hang geen enkel dogma aan’, zegt hij.

In de plaats van “de taal van de simpele zielen” heeft Trojanow een heel arsenaal talen ter beschikking. Hij schrijft romans en non-fictie in het Duits –‘de mooiste, rijkste en meest precieze taal die ik ken’–, gedichten in het Engels en boodschappenbriefjes in het Bulgaars. Daarnaast spreekt hij vloeiend Swahili en raakt hij een heel eind in het Sanskriet, Hindi en Arabisch. Deze meertaligheid is deels de erfenis van zijn familiegeschiedenis en deels van zijn obsessionele voorbereidingswerk voor zijn boeken. ‘Het is normaal dat jonge vluchtelingen van taal veranderen’, zegt Trojanow. ‘Het zou belachelijk zijn om je vast te klampen aan een verleden dat je achterlaat.’





BRON:
MO* Magazine

Deel dit artikel