Na 4 jaar Syrisch conflict nog steeds geen veilige toegang tot Europa

Na 4 jaar Syrisch conflict nog steeds geen veilige toegang tot Europa

Op 15 maart ging het Syrische conflict zijn vijfde jaar in. De teller van het aantal vluchtelingen in de regio staat bijna op vier miljoen, meer dan de helft zijn vrouwen en kinderen. De humanitaire noden in de regio zijn niet te overzien. Toch hebben deze vluchtelingen nagenoeg geen legale mogelijkheden om naar Europa en België te reizen om de bescherming te zoeken waar ze recht op hebben. Daardoor worden ze gedwongen om gevaarlijke tochten te ondernemen, vaak met dodelijke afloop.

Theo Francken, Staatssecretaris voor Asiel en Migratie, benadrukt altijd dat mensen die nood hebben aan bescherming, de 'echte' vluchtelingen, op de bescherming van België kunnen rekenen. Toch wel cynisch als je weet dat deze mensen hier niet kunnen geraken.

Volgens de staatssecretaris doet België al genoeg voor Syrische vluchtelingen: diegene die hier aankomen krijgen immers bescherming. Dat klopt: in 2014 besliste de Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen in 97,5% van de Syrische dossiers om een beschermingsstatus toe te kennen. Maar hoeveel Syriërs geraken op eigen kracht in België? Tussen 2011 en 2014 vroegen in België 4180 Syriërs asiel aan. Ter vergelijking: Nederland registreerde in dezelfde periode 11 710 aanvragen, Zweden 53 570 en Duitsland 59 529. Om nog te zwijgen over de toestroom in de buurlanden van Syrië. Een land als Libanon, ongeveer drie keer kleiner dan België en met een oorspronkelijke bevolking van vier miljoen mensen heeft tussen 2011 en 2014 meer dan één miljoen Syrische vluchtelingen opgevangen.

Het is geen kwestie van 'even op het vliegtuig stappen en naar België vliegen'

Vorige week donderdag 12 maart in Terzake zei de staatssecretaris dat België niets kan doen voor de Syriërs die niet hier geraken. Dit is niet waar en ook intellectueel niet eerlijk. Zo lijkt het alsof het slechts een kwestie is van 'even op het vliegtuig stappen en naar België vliegen'. Terwijl het voor een vluchteling zo goed als onmogelijk is om daarvoor een visum te krijgen. Niet voor niets riskeerden de laatste twee jaar 51 956 Syriërs hun leven in gammele bootjes. Zij hadden het geluk om levend in Italië aan te komen. Volgens een schatting van de Internationale Organisatie voor Migratie stierven in 2014 maar liefst 3000 mensen tijdens deze tochten.

België kan wel degelijk iets doen om meer solidariteit te tonen aan Syrische vluchtelingen en ontheemden en aan de buurlanden van Syrië.

België kan wel degelijk iets doen om meer solidariteit te tonen aan Syrische vluchtelingen en ontheemden en aan de buurlanden van Syrië. De regering zette al een stap in de goede richting door het resettlement quotum voor 2015 te verdubbelen. Zo zal België in 2015 225 Syrische vluchtelingen uitnodigen die momenteel in één van de buurlanden vastzitten. Samen met het quotum van 75 plaatsen voor 2014 komt de teller van de door België aangeboden resettlementplaatsen voor Syriërs op 300. Dit is een goede maatregel: Vluchtelingenwerk pleit al langer voor extra inspanningen voor Syrische vluchtelingen. Wel teleurstellend is dat de regering de maatregelen als eenmalig beschouwt. Gezien de hoge noden in de regio rondom Syrië is het sterk aan te raden dat de regering dit quotum ook voor 2016 nog verder omhoog zal trekken.

Naast meer resettlement zijn er ook andere maatregelen mogelijk om veilige en legale toegang te geven aan mensen die voor de oorlog in Syrië vluchten. België kan bijvoorbeeld een aantal obstakels verwijderen dat het voor Syrische vluchtelingen onmogelijk maakt om een visum te krijgen en legaal naar België te reizen. Zo zijn er vluchtelingen die hier familie hebben maar niet voldoen aan de voorwaarden om een visum voor gezinshereniging te verkrijgen. Dat is het geval voor broers, zussen, meerderjarige kinderen of de ouders van volwassenen vluchtelingen.

Een oplossing hiervoor bestaat in de mogelijkheid die België heeft om humanitaire visa te verlenen. Deze piste is juridisch nu al mogelijk, ook onder Europese wetgeving, en wordt ook door het UNHCR, de VN vluchtelingenorganisatie, naar voren geschoven. Toch maakt België van deze mogelijkheid nauwelijks gebruik. Sterker nog, sinds kort heeft de regering retributiekosten ingevoerd voor humanitaire visa. Mensen die een dergelijk visum willen aanvragen moeten 215 euro betalen zonder enige zekerheid dat zij het visum ook zullen krijgen.

Het klopt dus niet dat België voldoende doet voor Syrische vluchtelingen. België kan de Syrische crisis zeker niet alleen oplossen maar kan wel een voortrekkersrol in Europa opnemen om een gecoördineerde Europese aanpak te vragen. Maar ook zonder Europa kan België nu al maatregelen nemen om meer solidariteit te tonen met de vluchtelingen en met de buurlanden van Syrië. Na vier jaar oorlog en vier miljoen vluchtelingen kunnen wij hier niet langer mee wachten.

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels