Pakistan heeft schuldverlichting en giften nodig ipv van nieuwe leningen!

De voorbije weken werd de desastreuze impact van de overstromingen in Pakistan overduidelijk. Er is massale financiële hulp nodig, enkel en alleen al om in de basisnoden van de meer dan 6 miljoen daklozen en 20 miljoen getroffenen te voorzien. Solidariteitsacties allerhande komen op gang en de Vlaamse en Belgische regering hebben ook hun steun toegezegd. debt_gdp_balanceDeze hulp is van levensbelang voor de getroffen bevolking. Maar er kan meer gebeuren om middelen vrij te maken voor de hulpverlening en wederopbouw.

11.11.11 is van mening dat Pakistan internationale hulp nodig heeft in de vorm van giften en niet in vorm van nieuwe leningen, zoals die nu door de Wereldbank ter beschikking worden gesteld.
En een moratorium op de afbetaling van de schulden zou jaarlijks 3 miljard $ kunnen vrijmaken. Ondertussen kan een audit van de Pakistaanse schuld duidelijk maken welke schulden zonder meer kunnen worden kwijtgescholden wegens hun dubieus karakter.

Onze regering en de Internationale Financiële Instellingen, zoals de Wereldbank, kunnen dus meer doen dan nu het geval is ! Wij vragen hun dan ook dringend werk te maken van de door ons voorgestelde acties ( cfr aan einde van dit artikel).


Nieuwe leningen van de Internationale Financiële Instellingen (IFI's) zullen de schuldenlast tot onhoudbare niveaus brengen.
Gedurende vele jaren werd Pakistan door ondemocratische regimes bestuurd. Deze werden mede door de politieke steun en financiële hulp vanuit het Westen in het zadel gehouden. Dat gebeurde, onder andere, door het verlenen van grote leningen waarbij de arme Pakistaan doorgaans weinig baat bij gehad heeft.
Dit verleden, waarbij door donoren roekeloze leningen werden toegekend, maakt dat Pakistan jaarlijks 3 miljard $ moet spenderen aan de aflossing van deze schulden.

Reeds voor de overstromingen was de externe schuld een zware last. In 2009 bedroeg de overheidsschuld 50 miljard $. Jaarlijks moet de regering één derde van haar inkomsten besteden aan de afbetaling van de interesten alleen al. En dat in een land waar 60 % van de mensen onder de armoedegrens leeft!

Meer dan de helft van de Pakistaanse externe schuld ( 28 miljard $) ligt bij het IMF, de Wereldbank en de Aziatische Ontwikkelingsbank (ADB).
De schulden bij deze IFI's (Internationale Financiële Instellingen, nvdr) zullen nog verder stijgen ten gevolge van de catastrofale overstromingen. De WB en de ADB hebben onlangs aangekondigd 3 miljard $ ‘hulp' ter beschikking te stellen. (respectievelijk 900 miljoen $ en 2 miljard $) maar enkel onder de vorm van bijkomende leningen. Hulp betekent dus hier meer lenen en meer terugbetalen. Misschien dat de IFI's best het woord hulp uit hun vocabulaire schrappen.

Dit alles ondanks de IMF analyse dat de publieke schuld het land erg kwetsbaar maakt en dringend moet verminderen om een houdbaar niveau te kunnen bereiken. In Juni 2010 voorspelde het IMF nog dat de sleutelindicatoren voor schulden verder zouden verslechteren.
Pakistan mag niet verplicht worden om zijn toekomst te hypothekeren door gedwongen te worden leningen aan te gaan voor de hulpverlening.


Het onaangepaste IMF voorwaardenbeleid bedreigt de armsten
In November 2008 keurde het IMF nieuwe leningen voor Pakistan goed om een antwoord te bieden aan de gevolgen van de financiële en economische crisis.

Aan de uitbetaling van deze leningen (in schijven) waren wel een aantal strikte voorwaarden verbonden. Het overheidstekort moest dalen van 7,4 % tot 4,2 % van het BBP en de intrestvoet moest stijgen.
Ook moet de overheid de subsidies in de energiesector verminderen, door een stijging in de elektriciteitsprijs van maar liefst 20 % door te voeren, en het regressieve BTW systeem invoeren.

Het Pakistaanse krant ‘Dawn' schreef hierover: "de regering had geen andere optie dan de ontwikkelingsuitgaven te verminderen en andere besparingsmaatregelen te nemen om het deficit terug te dringen".

De opgelegde voorwaarden werden sterk bekritiseerd door de civiele maatschappij omdat zij eerder het economisch herstel zouden verhinderen dan stimuleren , en vooral omwille van de negatieve impact op de armste bevolkingsgroepen. Deze maken, zoals gezegd, 60 % van de bevolking uit.
Deze week zal de Pakistaanse overheid aan het IMF vragen om, in het kader van de rampzalige situatie, de voorwaarden te herzien. Het is dus afwachten.


Hulp en giften ipv leningen !
Landen die getroffen worden door humanitaire rampen moeten geholpen worden, niet door het geven van leningen wel door de hulp onder de vorm van giften ter beschikking te stellen.

Er kunnen ook extra middelen ( 3 miljard $) worden vrijgemaakt voor hulp aan de slachtoffers indien de WB, IMF en andere donoren de terugbetaling van de schulden onmiddellijk opschorten.


11.11.11 vraagt in dit kader aan de Belgische regering om actief:

  1. Stappen te ondernemen ten overstaan van de bilaterale en multilaterale schuldeisers, in eerste instantie via onze vertegenwoordigers bij de WB en het IMF, om een moratorium op de terugbetaling van de schulden van minimaal 2 jaar af te roepen. Tijdens deze periode mogen geen nieuwe interesten ontstaan. Op deze manier kan 3 miljard $ per jaar worden vrijgemaakt voor het hulpprogramma.
  2. Er via de Belgische vertegenwoordiger bij de Wereldbank bij deze instelling op aan te dringen dat de hulp aan Pakistan in de vorm van giften wordt verstrekt en niet in de vorm van nieuwe leningen. Dezelfde stappen kunnen gezet worden naar de Aziatische Ontwikkelingsbank.
  3. Op internationale fora en bij de IFI's te pleiten voor een audit van de Pakistaanse schuld om aldus de legitimiteit ervan te bepalen en te kunnen bepalen welke schulden dienen te worden kwijtgescholden.
Ondertussen is er hieromtrent ook een internationale petitie actie op gang gekomen waarvan de resultaten tijdens de jaarvergadering van IMF en Wereldbank ( october 2010) aan deze instellingen zullen worden bezorgd. Je kan deze petitie hier ondertekenen

Deel dit artikel