Resultaten Commissie Duurzame Ontwikkeling nummer 13 (CSD 13) in New York zijn zwakjes….

Van 11 april tot 22 april vergaderde in New York de 13e Commissie Duurzame Ontwikkeling, die instaat voor de opvolging van Agenda 21 (Rio de Janeiro 1992) en de top rond Duurzame Ontwikkeling in Johannesburg in 2002.

De meeste deelnemende landen zijn niet gelukkig met de resultaten of met de eindverklaring. Er ontbreken doelstellingen, engagementen, en evenmin is er een doorbraak naar het bereiken van de Milleniumdoelstellingen.

Het internationale spel ging zijn gewone gang: De VS met zijn bondgenoten Australië en Canada volgen de harde lijn met liberalisme, vrije handel en deregulering: “wees productief, dan kan je genieten van de vruchten van je werk”. De G77 en China vragen meer steun, schuldafbouw, geen sociale of ecologische verplichtingen, en eerlijke handel (meer geld en geen verplichtingen). De EU hield het bij een meer evenwichtige stelling, waarbij de ontwikkelingslanden een goed klimaat zouden moeten scheppen met een beter bestuur zodat meer geld vanuit de rijkere landen zou stromen (“we willen je helpen maar niet teveel en niet te snel”). Rusland en Japan volgen afhankelijk van hun eigen belangen de meerderheid, meestal in het zog van de VS, om niet geïsoleerd te worden. De Skandinavische landen zijn het meest progressief, en leggen veel verbeelding aan de dag om nieuwe oplossingen te vinden.

De NGO’s waren zeer actief en hun stellingen werden gewaardeerd. Zij deden hun best om ideeën aan te brengen en te lobbyen bij de VS en bij EU-landen.

Onaanvaardbaar is wat de Franse minister voor milieu zei, namelijk dat de Milleniumdoelstellingen niet tijdig kunnen bereikt worden omdat de rijke landen niet meer fondsen kunnen ter beschikking stellen gezien de beperkingen binnen hun begroting.

Op de vergadering zelf kwam men tot geen sluitende coördinatie binnen de VN van het beleid van water en sanitatie.

De voorzitter is er niet in geslaagd om tijdig een eindverklaring rond te krijgen, wat geen ramp is want een betere tekst of goede aanvullingen van vorige grote vergaderingen (Rio en Johannesburg) waren niet haalbaar.

Specifiek met betrekking tot water en sanitatie waren de resultaten ook mager:
Water
In zijn speech  stelde Gorbatsjov een Conventie over het Recht op Water voor. Een aanzienlijk aantal ngo’s steunde dit voorstel.
Alle sporen i.v.m. recht op water zijn echter uit de tekst verdwenen. In de plaats van ensure equal rights to basic services(initieel EU voorstel) als move towards a rights based approach (fallback EU) bevat de tekst enkel nog “facilitating access to water for all.
Het target uit Johannesburg tot “integraal waterbeheer” tegen 2005 wordt in de tekst expliciet vermeld maar wel erg afgezwakt met de vermelding van de erkenning dat the target.. may not be met by all countries. 
Een akkoord werd bereikt rond de problematiek van cost recovery without cost recovery becoming a barrier to access to safe water by poor people (zijnde de Johannesburgtekst).
Het principe van de ecosystem-approach (EU) is niet weerhouden.
De rivierbekkenaanpak werd ook op deze CSD 13 zwaar afgezwakt.

Sanitatie
Verhoudingsgewijs komt het thema sanitatie iets beter uit de onderhandelingen dan het waterthema :

Erkenning van de link met water, gezondheid en armoedebestrijding, privacy, waardigheid, veiligheid en opvoeding.
Verzekeren van toegang tot cultureel aangepaste, goedkope en voor de omgeving gezonde sanitatie technologieën.
Versterking van de rol van de vrouw, zowel in planning, beslissing als beheer.

Bron:  Green Cross International, “Zacht geritsel” (VODO) en het zendingsverslag van BZ

 

Join For Water DOOR:

Deel dit artikel