Zal stem van vrouwen gehoord worden op de VN-Millenniumtop?

Persbericht van de Commissie Vrouwen en Ontwikkeling

Zal de stem van vrouwen uit Noord en Zuid gehoord worden op de VN-Millenniumtop?

Officieel adviesorgaan ‘Commissie Vrouwen en Ontwikkeling’ niet toegelaten tot de Belgische delegatie voor de VN-top (14-16 sept).

De Commissie Vrouwen en Ontwikkeling (CVO) is een adviescommissie bij het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking voor de integratie van de gelijkheid man-vrouwen in het Belgische ontwikkelingssamenwerkingsbeleid. Vanuit dit mandaat heeft de Commissie de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen opgevolgd sedert de Conferentie over de Financiering van Ontwikkeling in Monterrey in 2002. Zij maakte dan ook deel uit van de vorige Belgische delegaties. Vandaag nemen de minister van Ontwikkelingssamenwerking De Decker,  zijn collega van Buitenlandse Zaken, De Gucht en premier Verhofstadt deel aan de VN-Top. Traditioneel worden voor een conferentie zoals deze de nodige experten opgenomen in de delegatie, naast een vertegenwoordiging van de civiele maatschappij. Maar voor deze VN-top is de toegang uitermate beperkt voor de civiele maatschappij en is ook de Commissie Vrouwen en Ontwikkeling de toegang geweigerd.

Deze weigering lijkt een detail, maar dit betekent dat de Commissie in New York geen toegang heeft tot de vergaderingen, tot de  voorbereidende discussies, tot de te onderhandelen documenten… . Kortom, geen invloed op de besluitvorming ter plaatse. Gezien het mandaat van de Commissie Vrouwen en Ontwikkeling en de inzet van deze VN-top, lijkt ons dit niet alleen te betreuren, maar ook een slechte zaak voor vrouwen wereldwijd.

Wij willen bij deze onze verontwaardiging uiten en hopen dat de Belgische delegatie niettemin rekening zal houden met het belang van gelijkwaardigheid man-vrouw in de strijd tegen armoede en voor ontwikkeling.

Voor een overzicht van de eisen: http://www.dgdc.be/documents/nl/themas/gender/cvo_vrouwen_millenniumdoelstellingen.pdf

Concreet vragen wij:

  • Dat de CVO in de toekomst aanzien wordt als een volwaardig partner, betrokken is bij de voorbereiding, en opgenomen wordt in de officiële delegatie;
  • Dat een gezamenlijke terugkoppeling georganiseerd door de respectievelijke ministers naar de voltallige civiele maatschappij in België.

Meer informatie over de Commissie Vrouwen en Ontwikkeling: http://www.dgdc.be/nl/themas/gender/cvo.html

 


 
Bijlage: argumentatie

 

  • De tekst is niet definitief: er zijn en zullen nog onderhandelingen plaats hebben. Wegen op de besluitvorming ter plaatse is dan ook enorm belangrijk.
  • In alle teksten over de Millennumdoelstelllingen wordt keer op keer verwezen naar het belang van de civiele maatschappij in het bereiken van deze MDG. Maar als het er op aan komt en voor de eerste keer een stand van zaken wereldwijd wordt opgemaakt, wordt het middenveld aan de kant gezet. De civiele maatschappij wordt geinstrumentaliseerd.
  • In maart 2005 heeft de EU zich onder het Luxemburgs voorzitterschap nog geout als voorstander van gendergelijkwaardigheid en van reproductieve en sexuele rechten en het belang van de implementatie van het Actieplatform van Peking en van Caïro en het aanpakken van genderongelijkheid. Dit werd door de EU naar voor geschoven als een voorwaarde om tot de MDG te komen. Ook op de komende top moet dit verdedigd worden. 
  • Het rapport van de UN-Taskforce on Education and Gender Equality   stelt expliciet dat zonder empowerment van vrouwen geen ontwikkeling mogelijk is en pleit voor een aantal maatregelen waaronder recht op grondbezit voor vrouwen, toegang tot basisvoorzieningen zoals onderwijs, seksuele en reproductieve gezondheid, aanpak van geweld tegen vrouwen, verhoogde politieke participatie… . Gendergelijkheid en empowerment van vrouwen zijn essentieel om vooruitgang te boeken op alle gebieden van ontwikkeling. De CVO zou dit i.s.m. internationale organisaties bewaken en hard proberen maken.
  • De Millenniumdoelstellingen kunnen een hefboom zijn om maatregelen die worden voorgesteld onder Peking, CEDAW en Caïro opnieuw op tafel te leggen. CEDAW (Verdrag tegen de discriminatie van vrouwen, in 2004 geratificeerd door 179 landen) en het Actieplatform van Peking (herbevestigd in 2005) verbinden regeringen ertoe om maatregelen te nemen die vrouwen hun rechten garanderen en hun toegang verlenen tot economische bronnen die levensnoodzakelijk zijn om armoede in te dijken. Het Actieplatform van Caïro (ICPD, Wereldbevolkingsconferentie van 1994) erkent het recht op sexuele en reproductieve gezondheid en stelt dat gendergelijkwardigheid en de empoowerment van vrouwen centraal zijn in het aanpakken van armoede.  Belgie en de overige EU-landen hebben zich ertoe verbonden om de maatregelen beschreven in deze conventies en actieplatformen ten uitvoering te brengen. Maar het schort aan politieke wil en middelen om dit ten uitvoer te brengen.  Terplekke aanwezig zijn, versterkt de nationale en internationale lobby hieromtrent.
  • In de MDG is geen sprake reproductieve en sexuele rechten, wat een fundamenteel gebrek is. Wereldwijd wordt sterk gepleit om deze rechten op te nemen in de finale tekst, maar grote tegenkanting wordt opnieuw verwacht vanwege o.a. de VS. De CVO zou ook hier i.s.m. andere (inter)nationale organisaties kunnen over waken.

Deel dit artikel