11.11.11-partners uit de Filipijnen op de klimaattop in Marrakesh bezorgd

filipijnen klimaat web

In Parijs werd afgesproken om de opwarming van de aarde onder 1,5 °C te houden. De landen die het akkoord onderschreven verbonden zich ertoe om tegen 2020 een nationaal klimaatplan in te dienen om dit mogelijk te maken. Op de top in Marrakesh komt het erop aan om de gemaakte afspraken om te zetten in daden. Deze top wordt niet voor niets de 'COP of action' genoemd.  

11.11.11-partners, Philippine Movement for Climate Justice (PMCJ), Asian People’s Movement on Debt and Development (APMDD) en Focus on the Global South, die sinds jaar en dag geconfronteerd worden met de nefaste gevolgen van de klimaatopwarming, zijn aanwezig op de top in Marrakesh. 

Het Akkoord van Parijs zorgde voor gemengde reacties bij onze partners. Dat de regeringen beloofden om de opwarming van de aarde onder de 1,5 °C te houden is uiteraard een goede zaak. Maar ze vonden de beloftes te vrijblijvend. Het gaat immers om beloftes en niet om verplichtingen. Bovendien vonden ze het akkoord onvoldoende ambitieus om de vooropgezette doelstellingen te halen.

Volgens APMDD-Coördinator Lidy Nacpil ligt te weinig nadruk op acties vóór 2020, want die zullen bepalen wat na 2020 mogelijk is. APMDD maakt deel uit van een groep ngo’s die de cijfers uit het Akkoord van Parijs evalueerden. Volgens hen zal het Akkoord slechts 30 tot 44% van de emissiereducties voor 2020 opleveren die nodig zijn om de opwarming van de aarde onder de 1.5 °C te houden. 
 

Lidy Nacpil


Industrielanden proberen nog steeds hun historische verantwoordelijkheid te ontlopen. We dringen aan op een eerlijke en billijke verdeling van de inspanningen, om rekening te houden met de historische emissies en met de financiële slagkracht van de landen.


Een onderzoek ‘Setting the Path for 1,5 °C’ zal op 11 november worden voorgesteld in Marrakesh, samen met een oproep aan alle landen om hun verantwoordelijkheid te nemen. 

"Industrielanden proberen nog steeds hun historische verantwoordelijkheid te ontlopen. Daarmee gaan wij niet akkoord, iedereen moet weliswaar zijn of haar verantwoordelijkheid nemen, maar het gaat te ver om de historische verantwoordelijkheid te negeren. Dit ondermijnt het beginsel van de ‘gemeenschappelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheden’ uit het klimaatdiscours. We dringen er op aan op een eerlijke en billijke verdeling van de inspanningen, om rekening te houden met de historische emissies en met de financiële slagkracht van de landen." Aldus Lidy Nacpil.

Acties van ontwikkelingslanden moeten mogelijk worden gemaakt met financiële steun en technologische overdracht van de rijke landen."  Maar tegelijk waarschuwt ze voor het inroepen van hightech oplossingen, zoals koolstofopvang en -opslag en andere 'geo-engineering fabels'.  “Veel van deze technologieën zijn nog steeds in een experimentele fase en staan structurele oplossingen in de weg.”

Bezorgd

Volgens Ian Rivera, de coördinator van PMCJ, is er grote bezorgdheid over hoe de globale 1,5 °C doelstelling kan vertaald worden naar lokale acties.

"Op basis van de eerste analyse van de ingediende plannen voor emissiereducties  zijn we nog steeds op weg naar 2,7 °C tot 3,5 °C opwarming. Rekening houdend met de huidige energieplannen - die nog steeds hoofdzakelijk steunen op fossiele brandstoffen - komen we uit op een opwarming van 3,7 °C. Voor een kwetsbaar land als de Filippijnen is dit een ramp.”
 

Ian Rivera

"Op basis van de eerste analyse van de ingediende plannen zijn we nog steeds op weg naar 2,7 °C tot 3,5 °C opwarming. Voor een kwetsbaar land als de Filippijnen is dit een ramp.”


“We zijn uiterst bezorgd om de aarzeling van president Rodrigo Duterte om het Akkoord van Parijs te ondertekenen. De senaat wacht op groen licht maar de president houdt zijn finale oordeel voorlopig in beraad. Deze ambivalente houding zal door de vervuilers gezien worden als een signaal dat ontwikkeling het recht geeft om te vervuilen. Uiterst kwetsbare landen zoals de Filipijnen kunnen zich niet veroorloven om enkel te vertrouwen op langetermijndoelstellingen. We moeten onmiddellijk actie ondernemen
."

Rivera benadrukt "De Filipijnse regering heeft de morele plicht om ambitieus te zijn. We zijn immers het 3de meest kwetsbare land voor wat betreft de impact van klimaatverandering. Als we verder gaan met het business-as-usual scenario, inclusief het bouwen van steenkoolcentrales is dit nefast, niet enkel voor de Filipijnen zelf, maar voor de ganse wereld.”

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels