Achtergrond bij het conflict in Honduras

Naast het optrekken van het wettelijke minimumloon met 60 %, een gevoelige loonopslag binnen de onderwijssector, schuchtere stappen naar een agrarische hervorming door de toewijzing van eigendomstitels aan kleine boeren en hun gemeenschappen, sloot Honduras zich recent ook aan bij de ALBA (Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van ons Amerika) waardoor er, buiten goedkope oliecontracten via Petrocaribe, ook meer middelen vrijkwamen voor armoedebestrijding en milieubescherming.

De voornoemde nieuwe socio-economische maatregelen, samengaande met een koerswijziging van de Zelaya-regering, luidden ook de eerste stappen in van een reële burgerparticipatie o.a. door openlijk in dialoog te gaan met alle georganiseerde sectoren van de civiele maatschappij.
Dit mondde uit in de organisatie van de gewraakte enquête van 28 juni, die alleen ging over het al dan niet plaatsen van een vierde urne, naast de reeds voorziene drie voor de verkiezing van een nieuwe president, volksvertegenwoordigers en burgemeesters. De toevoeging van de vierde urne zou pas gebeuren tijdens de verkiezingen van november 2009, wat dan op haar beurt weer de mogelijkheid zou bieden om te stemmen voor of tegen het organiseren van een grondwetgevende vergadering.

Al deze elementen samen worden aangegeven als de belangrijkste precedenten die de aanleiding gaven voor de oligarchie en het leger om de handen in elkaar te slaan, de staatsgreep te beramen en vervolgens ook uit te voeren op 28 juni jl. toen de legaal verkozen President Zelaya uit zijn bed gelicht werd en afgevoerd werd naar Costa Rica door een groep militairen.

Actuele situatie :
Na de onverwachte terugkeer afgelopen maandag 21 september van president Zelaya naar Tegucigalpa/ Honduras is door een nieuwe escalatie van geweld de mensenrechten -situatie in het land erg verslechterd.

Na het uiteen slaan door de politie van de massademonstratie aande Braziliaanse Ambassade op 22 september werden talrijke demonstranten geslagen en honderdenvastgehouden in verschillende politieposten verspreid over de stad.
Uit andere bronnen komen gelijkaardige scènes van mensenrechtenschendingen voor en dit over het hele land verspreid.
Amnesty International en andere mensenrechten- en ontwikkelingsorganisaties ontvingen informatie dat tientallen demonstranten naar illegale detentiecentra werden gebracht.

De meesten van diegenen die aangehouden werden zijn ondertussen vrijgelaten maar de dagelijkse massale arrestaties maken diegenen die aangehouden worden zeer kwetsbaar voor mensenrechtenschendingen zoals mishandeling, marteling en gedongen verdwijning.

Eisen :

Wij vragen dat België deze misdrijven scherp veroordeelt en ijvert voor een snel herstel van de grondwettelijke rechtsorde in het land. Nu België voorzitter is van de Raad voor Mensenrechten van de VN vragen we dat er alles aan gedaan wordt om:

een resolutie te laten aannemen die de misdrijven, gepleegd onder verantwoordelijkheid van de feitelijke regering, veroordeelt;

  1. een permanent kantoor van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten te installeren in Honduras;
  2. speciale opvolgingsmissies te organiseren van de VN-rapporteurs voor buitengerechtelijke executies, de vrijheid van meningsuiting, verdedigers van de mensenrechten, de onafhankelijkheid van rechters en advocaten, evenals van de werkgroep voor willekeurige aanhoudingen en van het sub-comité tegen martelingen.

Aan de Belgische regering vragen wij om de geloofsbrieven in te trekken van de Hondurese ambassadeur in Brussel, die de staatsgreep steunt en die door de afgezette regering ontslagen werd uit zijn functie als als ambassadeur voor de EU, België en Luxemburg, uit het land te zetten en op geen enkele andere manier de huidige feitelijke regering te legitimeren.

Als lid van de Europese Unie vragen we dat België ijvert om als EU:

  1. de schendingen van de mensenrechten scherp te blijven veroordelen;
  2. de verkiezingen die de feitelijke regering wenst te organiseren, niet te ondersteunen aangezien de randvoorwaarden voor vrije en eerlijke verkiezingen niet vervuld zijn. De UE mag het resultaat van de verkiezingen, mochten ze toch plaats vinden, ook niet erkennen;
  3. de terugkeer van president Zelaya te steunen als elementair onderdeel van het herstel van de grondwettelijke rechtsorde;
  4. de onderhandelingen over een associatieakkoord tussen de EU en Centraal-Amerika te onderbreken (inclusief de technische werkgroepen) tot de situatie in Honduras genormaliseerd is, aangezien de staatsgreep de regionale integratie van Centraal-Amerika (wat een belangrijke doelstelling is van dit akkoord) zwaar onder druk zet;
  5. Honduras uit te sluiten uit het huidige handelsregime (GSP+) op basis van ernstige schending van de mensenrechten die vastgelegd zijn in de 27 internationale verdragen die het GSP+ schragen;
  6. de budgetsteun verder te bevriezen;
  7. verdedigers van de mensenrechten in Honduras te steunen door de bestaande EU-richtlijnen over verdedigers van de mensenrechten effectief toe te passen.

Deel dit artikel