Armoede bestrijden = ongelijkheid aanpakken

Deze OPINIE verscheen op 10 september in De Standaard

inequality-swimming-pools

De kloof. Het belang van de oefening die u deze week in De Standaard kan lezen mag niet onderschat worden. De cijfers die de krant helder oplijst, maken duidelijk dat ook bij ons de inkomensongelijkheid voor belastingen steeds groter wordt.

Daarover bestond scherpe discussie onder economen. België zou een uitzondering zijn en ontsnappen aan de harde conclusie van Thomas Piketty en anderen. Econoom Peter De Keyzer vindt zelfs dat we niet wakker moeten liggen van ongelijkheid (DS 9 september). Volgens hem is grotere ongelijkheid bij ons de keerzijde van het succes van de groeilanden. Wat hij vergeet, is dat ook in ontwikkelingslanden de ongelijkheid schrikbarende proporties aanneemt.

Het klopt natuurlijk dat ongelijkheid tussen landen onderling afneemt. Maar achter dat gemiddelde gaan grote verschillen schuil. Tussen de allerarmste en rijkste landen neemt de kloof toe. Ook binnen landen groeit de ongelijkheid.

Als we de wereld als één land beschouwen, zijn de inkomens zelfs ongelijker verdeeld dan die in Zuid-Afrika, het meest ongelijke land ter wereld.

Als we de wereld als één land beschouwen, zijn de inkomens zelfs ongelijker verdeeld dan die in Zuid-Afrika, het meest ongelijke land ter wereld. Zwart-Afrika telt nog steeds 414 miljoen mensen in extreme armoede. En ja, tegelijkertijd steeg het aantal dollarmiljonairs nergens ter wereld sterker dan in Afrika.

So what, lijken De Keyzer en anderen te zeggen, wat hebben we eraan als we erop toezien dat de grootverdieners een kleiner stuk van de taart krijgen? Vandaag zien we dat een kleine toplaag de bijkomende groei op zak steekt. In de VS ging 95 procent van de inkomensgroei sinds de financiële crisis naar de rijkste 1 procent, terwijl 9 op de 10 Amerikanen verarmden. Een land als India zou 55 miljoen mensen extra uit extreme armoede kunnen halen, mocht het werk maken van een betere verdeling van de groei. In Afrika zou zo'n betere verdeling zelfs over 300 miljoen armen minder tegen 2030 gaan, aldus het Africa Progress Panelvan Kofi Annan.

Eind dit jaar maakt de wereld haar bilan van 15 jaar strijd tegen armoede. De zogenaamde 'millenniumdoelstellingen' halen wordt onmogelijk als we geen punt maken van de stijgende ongelijkheid. Ongelijkheid is geen natuurwet. De bal ligt meer dan ooit in het kamp van politici. Daarbij mag een verschuiving van de lasten naar vermogens niet onbesproken blijven, net als een Europese financiële transactietaks die miljarden kan opleveren voor investeringen in klimaatbeleid en sociale bescherming. Ongelijkheid bestrijden is meer dan belastingen heffen. Het gaat ook om investeren. Om te beginnen in hoogstaand onderwijs en gezondheidzorg.

Bogdan Vanden Berghe, directeur 11.11.11 

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel