Belgische nationale feestdag als oorlogspropaganda

De reclameblokken op de radio wekken al langer mijn ergenis op door de belabberde kwaliteit ervan. Maar de week voor de Belgische nationale feestdag liep het pas echt de spuigaten uit. Dit keer geen reclame voor het autosalon, banken of verzekeringen maar wel voor het Belgisch leger. - Mario Franssen, woordvoerder intal

Logo campagne Het nieuwste materiaal dat gebruikt wordt in Afghanistan, Libië en Libanon werd tijdens de nationale feestdag geshowd. In de straten rond het Warandepark organiseerde Defensie de hele dag door activiteiten, tot en met een F-16-vluchtsimulator. Kom dat zien, niet te missen, ... . De Belgische feestdag werd zo omgeturnd tot een dag van oorlogspropaganda die 'onze jongens' en vooral 'onze jongens' hun exploten moet verheerlijken.

België is in oorlog

Want België is in oorlog, en wel in 2 landen. In september 2007 stuurde België de eerste soldaten naar Afghanistan, later volgeden 6 F-16's. Op 19 maart 2011 besliste het Belgische parlement om deel te nemen aan de oorlog tegen Libië onder leiding van de Fransen en later de Navo. Vandaag bombarderen de 6 F-16's met de regelmaat van de klok Libië. Er werden al meer Belgische bommen gedropt op Libië in 4 maanden dan op Afghanistan in 3 jaar.

In maart 2011 leek de wereld eenvoudig: Kadhafi bombeerde zijn bevolking met vliegtuigen, meer dan 2.000 doden in Benghazi, massaverkrachtingen, containers viagra. Vandaag is duidelijk geworden dat het allemaal drogredenen waren die ons klaarstoomden voor een oorlog. In juni verklaarde Donatelle Rovera, die voor Amnesty International 3 maanden in Libië verbleef, dat er geen bewijzen zijn voor de massamoorden en verkrachtingen die de Navo als voorwendsel gebruikte om ten oorlog te trekken. Het aantal doden in Benghazi schat ze op iets meer dan honderd en in Misrata waren de slachtoffers bijna uitsluitend mannen en niet mannen en vrouwen zoals je kan verwachten als er op burgers geschoten wordt.

5.000.000 euro per maand

Maar ja, gedane zaken nemen geen keer. Op 17 maart stemden 9 landen in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties resulotie 1973, en onze kamerleden trokken, over de taal- en partijgrenzen heen, ten oorlog. Niet één Kamerlid stemde tegen de oorlog. Dat ze daarvoor slechts één (1) dag nodig hadden, mag verbazen in tijden van lopende regeringen en politieke vertwijfeling.

'Onze jongens' gingen enkele dagen later al met hun F-16's op pad. Zonder dralen werd er 5.000.000 euro per maand vrijgemaakt om Libië te bombarderen. Met 5.000.000 euro per maand kan je het maandelijks bruto loon betalen van 2.000 gezondheidswerkers of leraars. Zouden onze Kamerleden even snel unanimiteit vinden als het over het creëren van 2000 jobs gaat?

De oppositie in Libië was van in het begin gewapend en op geen enkele manier te vergelijken met de volksopstanden in Tunesië en Egypte. De Nationale Overgangsraad, volgens minister Vanackere de enige legitieme vertegenwoordiger van het Libische volk, bestaat uit voormalige ministers van de Libisch regering, radicale extremisten die zich tot Al Qaeda bekennen, aanhangers van de voormalige koning die door de Britten aan de macht werd gebracht in 1952 en dubieuze zakenmannen die miljoenen verdienden aan de smokkel van Afrikaanse vluchtelingen naar Europa.

Oorlog is geen videospel

De gevolgen van de burgeroorlog die door deze rebellen opgang werd getrokken, worden elke dag duidelijker. Op 19 juni bombardeerde de Navo een burgerdoelwit in Sorman. Er waren 13 doden te betreuren waarvan 4 kinderen en één baby. Het vluchtelingenprobleem is enorm. Honderdduizenden buitenlanders die niet haar huis terug konden verblijven al 4 maanden in vluchtelingen kampen. En dan zwijgen we nog over de schade aan de infrastructuur.

In juni ging ik naar Tripoli om ter plaatsen de gevolgen van de Navo-aanval te bekijken. De Tripolitanen waren duidelijk. De oorlog die de Navo lanceerde tegen Libië heeft slechts één doelstelling. De herkolonisering van Libië en bij uitbreiding heel Afrika. De acthergebleven buitenlanders voegden er fijntjes aan toe dat de Afrikanen klaar stonden om Libië mee te verdedigen tegen deze aanval.

Misschien valt er op de nationale feestdag niet veel eer te halen met een oproep om de oorlogstrom op te bergen, toch is het net dat wat het enige juiste is. In het belang van de Libische burgers.

 

Onderteken hier de campagne om de Belgische F-16's terug naar België te krijgen.

intal DOOR:

Deel dit artikel