Bisschop Sarat getuigt van aanhoudend geweld in Zuid-Orissa, India

'Het gaat hier om grove schendingen van de mensenrechten!’ 

Op dinsdag 7 oktober gaven Broederlijk Delen en Entraide et Fraternité aan de Belgische pers de gelegenheid om bisschop  Sarat Chandra Nayak te ontmoeten. De bisschop schetste eerst kort de geschiedenis van zijn regio en gaf enkele cijfers. In Orissa is 26 % van de bevolking ‘inheems’ en 16 % is dalit. De inheemsen of adivasis zijn een volk met een geheel eigen cultuur. De dalits zijn de zogenaamd onaanraakbaren en diegenen die volledig buiten het kastensysteem vallen. De autoriteiten hebben deze mensen lang aan hun lot overgelaten. En het waren de christelijke missionarissen die zich voor hen gingen inzetten. Zo ontstond een hele reeks voorzieningen: hospitalen, scholen, sociale centra, enzovoort.

Vervolgens gaf bisschop Sarat een klare analyse van de politieke oorzaken van dit interreligieuze geweld in een regio waar de mensen vreedzaam samenleefden. De politieke Hindoe coalitie BJD-BJP, die sterk beïnvloed wordt door Hindoenationalistische verenigingen en aan de macht is in Orissa, ziet hoe de armere bevolkingsgroepen langzaam maar zeker ‘ontvoogden’. De Hindoenationalisten beschouwen het christendom als een buitenlandse godsdienst. Ze beschuldigen het onterecht van dubieuze missioneringactiviteiten, van gedwongen bekeringen, van vernietiging van de lokale cultuur en van een antinationalistische ingesteldheid.

In deze context werd de moord op Swami Laxmananda Saraswati op 23 augustus politiek uitgebuit: de Hindoenationalisten beschuldigden de christenen van deze moord. Onterecht zo bleek al vlug. Maar het werd de aanleiding van een golf van geweld tegen christenen. Volgens bisschop Sarat moeten we de diepere oorzaken elders zoeken. Die zijn economisch, sociaal en politiek van aard. Tot hiertoe waren het vooral de Hindoes die economisch bedrijvig waren. De laatste jaren komen daar steeds meer inheemsen en vooral dalits bij. Op sociaal gebied zien we dat de inheemsen en de dalits zich meer van hun rechten bewust worden en de discriminaties binnen het kastensysteem van zich willen afschudden. En dat is niet naar de zin van de lokale Hindoe elites, die fel reageren. En tenslotte kiezen bepaalde politieke partijen ervoor om te polariseren rond het thema van de ‘inheemsen’. Hoewel de inheemsen en de dalits vreedzaam samenleven, zet men ze nu tegen elkaar op. Men spiegelt de mensen voor dat het christendom zal toenemen en dat hierdoor de onafhankelijkheid verloren zal gaan. Het gevoelige thema van grondbezit wordt ook gebruikt om de groepen tegen elkaar uit te spelen.
Sommige groepen van dalits ijveren ook om als inheemsen erkend te worden en op die manier hun recht op meer steun van de overheid af te dwingen. Dat wordt dan weer als een bedreiging gezien door de inheemsen. Daarbij komt nog dat aan christelijke dalits bepaalde rechten worden ontzegd op grond van hun christen zijn! Een discriminatie die de Kerk tot bij het Hooggerechtshof heeft aan de orde gesteld. Het Hooggerechtshof heeft dat probleem erkend maar het is nog wachten op corrigerende maatregelen van de overheid.

De balans van het geweld loopt op: 50 christenen werden gedood en men vindt nog steeds lichamen; 5000 huizen werden platgebrand; meer dan 1000 christenen werden gedwongen om Hindoe te worden; 25.000 mensen zochten een onderkomen in vluchtelingenkampen en 60.000 mensen zijn op de vlucht. ‘Op dit moment is er geen veiligheid meer,’ zegt bisschop Sarrat. ‘Het gaat niet zozeer om een religieuze zaak dan wel om de mensenrechten die ernstig geschonden worden.’
‘Het geweld moet stoppen!’ Daarom ook lanceerde bisschop Sarat een oproep aan de internationale gemeenschap om druk uit te oefenen op de Indische regering.

Broederlijk Delen DOOR:

Deel dit artikel