De Belgische Ontwikkelingssamenwerking in 2006

De Belgische Ontwikkelingssamenwerking in 2006

Op de vooravond van de federale verkiezingen maakt het rapport  de rekening op van de voorbije legislatuur. Veel indruk heeft die niet gemaakt: deze regering heeft noch budgettair, noch inhoudelijk veel potten gebroken. Dat deed ze wel in het beleid ten aanzien van Centraal-Afrika.

De regering heeft haar budget nauwelijks opgeschroefd, ondanks het wettelijke engagement om in 2010 de 0,7% norm te halen.

0,63% in 2003, 0,41% in 2004, 0,53% in 2005 en 0,50% in 2006 : mooie cijfers, maar de Noord-Zuidbeweging heeft ze jaar na jaar doorprikt. Zonder de schuldkwijtscheldingen, vooral voor Congo, Nigeria en Irak - blijft de regering steeds schommelen rond de 0,38% van het Bruto Nationaal Inkomen. Evenveel als in 2003 dus, aan het begin van de legislatuur.

Minister van Ontwikkelingssamenwerking De Decker heeft weinig sporen nagelaten. Inhoudelijk heeft hij weinig opmerkelijks laten zien, op het vlak van de uitgaven scoorde hij al evenmin. België heeft de trein gemist van de internationale trend om ontwikkelingssamenwerking beter en efficiënter te maken.

De Belgische ontwikkelingssamenwerking heeft geen duidelijk profiel en geen duidelijke prioriteiten. Centraal-Afrika kon wel op de nodige aandacht rekenen. Buitenlandse Zaken heeft hier zijn rol gespeeld, minister De Decker kreeg een mooie bijrol. Hij wilde die nog even in de verf zetten door op de valreep nog Gemengde Commissies te organiseren in Rwanda, Burundi en Congo. Verder liet hij nauwelijks van zich horen.

Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht verdient een speciale vermelding voor zijn pleidooi voor de herziening van onevenwichtige mijncontracten in Congo.

Minister de Gucht maakt er geen geheim van dat hij de ontwikkelingssamenwerking steeds meer naar zich , of naar zijn opvolger- toe wil trekken. De eerste aanzet daarvan stond in het regeerakkoord: de begroting ontwikkelingssamenwerking werd geëntegreerd in Buitenlandse Zaken. Enkele bevoegdheden, zoals conflictpreventie en noodhulp, werden rechtstreeks onder zijn bevoegdheid geplaatst. Nu pleit hij voor een algemene minister voor Externe Relaties, met een technische, operationele staatssecretaris voor Buitenlandse Zaken.

Dat is voor 11.11.11 een brug te ver. De Noord-Zuidbeweging wil ook een minister voor Ontwikkelingssamenwerking in de volgende regering. Een minister met de middelen, de bevoegdheden, é n de persoonlijkheid om het verschil te maken. Uitdagingen zijn er genoeg: Centraal-Afrika moet een prioriteit blijven, de klimaatsdiscussie moet haar plaats krijgen, coherentie met het buitenlands beleid, maar ook met het financiële en het handelsbeleid- is cruciaal.

De volgende regering moet haar budget flink verhogen. Geen gemakkelijke klus, want er moet véél, écht geld op tafel komen om in 2010 de 0,7% te halen. De engagementen zijn er, de wet die daartoe verplicht is er ook, nu komt het erop aan de beloftes waar te maken. De volgende regering moet goedmaken waar de vorige regering is tekortgeschoten. 11.11.11 kijkt mee.

 

Deel dit artikel