De boer op in Rwanda

dierenartsen rwandaBoeren krijgen steeds vaker te maken met wispelturig klimaat (droogte en overstromingen), zwakke prijzen en overheidsbeslissingen op nationaal en internationaal niveau waarop ze weinig of geen invloed hebben. Heeft de landbouw dan nog een toekomst?

Dierenartsen Zonder Grenzen heeft van 1 tot 8 december 2012 drie Belgische veehouders en een dierenarts naar Afrika gestuurd. Ze leefden zich in in de Rwandese veeteelt en diergeneeskunde en wisselden ervaringen uit over de uitdagingen en de kansen van de veeteelt.

Een meer duurzame en kleinschalige landbouw kan een oplossing bieden voor verschillende uitdagingen, zoals de klimaatverandering en prijsschommelingen.

 


 

 

 

De toekomst is kleinschalig

"Overal ter wereld komt het erop neer om een aangepaste landbouw te ontwikkelen, die rekening houdt met de voedselzekerheid en het milieu én die genoeg opbrengt voor wie erin werkt", merkt Christiane Collinet op, veehoudster uit Mierchamps die met Dierenartsen Zonder Grenzen naar Rwanda ging.

In Rwanda, waar 90% van de bevolking in de landbouw werkt en met minder dan 2 dollar per dag moet overleven, biedt de kleinschalige, familiale landbouw een antwoord op vele uitdagingen. Dit landbouwmodel zorgt voor werkgelegenheid, kan de bevolking voeden en uit de armoede halen, en houdt de biodiversiteit in stand.

Maar Rwanda wil juist evolueren naar een grootschalig, geïndustrialiseerd model. In plaats van de zelfvoorzienende, familiale landbouw worden Rwandese boeren gestimuleerd om steeds meer te produceren voor de exportgerichte wereldmarkt.

"Ik hoop dat het invoeren van monoculturen in Rwanda de traditionele teelten niet zal uitsluiten. Op het eerste gezicht lijkt een monocultuur rendabel, maar het telen van hetzelfde gewas put de bodem uit en heeft een onmiskenbare impact op het milieu.

Bovendien hebben de landen die op monocultuur zijn overgeschakeld één grote troef verloren: hun voedselsoevereiniteit. Ze zijn sterk afhankelijk van internationale marktmechanismen en slagen er niet altijd meer in hun eigen bevolking te voeden.", merkt Collinet op.

kurt-koe2"In België is nog maar 2% van de bevolking actief in de landbouw", getuigt Kurt Sannen, bioboer uit Diest die ook naar Rwanda ging. "Overal worden we gekneld door zwakke prijzen voor onze producten en stijgende onkosten." Het intensieve landbouwmodel zet boeren onder druk om steeds meer te produceren aan steeds lagere prijzen. "Wie wint er nog bij dit systeem? Niet de boer, niet het milieu, niet het dier, niet de consument." Zo zoeken producenten en consumenten ook in België steeds vaker duurzame alternatieven voor het intensieve landbouwmodel.

 

Dierenartsen Zonder Grenzen in Rwanda

Dierenartsen Zonder Grenzen bestrijdt honger en armoede in Rwanda door de kleinschalige landbouw en veeteelt te ondersteunen.

Zo krijgen kansarme families konijnen, varkens, geiten of schapen, waarmee ze zich uit de armoede kunnen boeren. De dieren zorgen voor voedsel, inkomsten en mest. Daarnaast zorgt de ngo ervoor dat de dieren gezond blijven en hun productie optimaal is.

Dierenartsen Zonder grenzen ondersteunt ook veeartsen om zich dichter bij de agro-veehouders te vestigen, onder andere via opleidingen en materiaal om hun praktijk aan te passen aan het platteland (vb. een moto om zich te verplaatsen). De dierenartsen en hun assistenten maken de veehouders bewust voor het belang van dierengezondheidszorg, hygiëne en goede voeding.


Meer info:
Dierenartsen Zonder Grenzen DOOR:

Deel dit artikel