De Gazastrook: geen natie van bedelaars!

Een bezoek aan de Gazastrook is altijd een verrassing. Eerst en vooral is het een hele onderneming om er te geraken. Gaza bevindt zich op anderhalf uur reizen van Jeruzalem, maar het gebied lijkt er lichtjaren vandaan. De onderneming start met de lange administratieve procedure bij het Israëlische leger dat de toegang goedkeurt of weigert. Later is er de doortocht door het checkpoint van Erez, een akelige terminal die volgens een geroutineerde bezoeker ‘de ziel uit  je lijf zuigt zoals Harry Potter’s dementors’. Uiteindelijk beland je aan de andere kant, tussen de kilometerslange ruïnes van een vernielde industriële zone, die ooit de hoop op Israëlisch-Palestijnse samenwerking moest belichamen. Maar alle praktische problemen en ellende ten spijt, wordt de bezoeker verrast door de ontzettende veerkracht van de Palestijnen. De Gazastrook is geen vergeetput waar de bevolking haar lot lijdzaam ondergaat. Onze gesprekspartners verbazen ons met hun scherpe inzichten en onwil om te verworden tot een natie van bedelaars.

Geweldloos verzet in een kwetsbare omgeving

Recent wordt de Gazastrook geassocieerd met armoede, extremisme en hopeloosheid. Onze plaatselijke partnerorganisaties bevestigen dat de situatie nog nooit zo erg was, maar wijzen ons ook op het echte, geweldloze, verzet dat de meerderheid van de bevolking dagelijks biedt aan de Israëlische bezetting en de recente blokkade. ‘Jullie associëren de Gazastrook met bittere armoede, maar vergeten dat de economie hier tien jaar geleden bloeide’, zegt Omar van de Catholic Relief Services. ‘We voerden hightech, meubelen en landbouwproducten uit. En nu kunnen we niet overleven zonder voedselhulp. 90% van de bevolking is afhankelijk van hulp van buitenaf. Toch proberen we met het middenveld wanhopig om een onomkeerbare crisis af te wenden.’

Onze partnerorganisatie Theatre Day Productions toont wat dit concreet inhoudt. Ze biedt jongeren via toneel een uitweg uit de mentale verstikking. We wonen drie repetities bij van groepen jongeren die worden getraind als animatoren. Zij worden tijdens de zomervakantie ingezet in de ‘zomerspelen’ die de VN-vluchtelingenorganisatie UNWRA organiseert voor meer dan 200.000 kinderen. We zien sterke, zelfzekere jongeren die hun verbeelding en talenten gebruiken om te vechten tegen het constante geweld. Animatrice Hibba getuigt: ‘Toneel gaf me de kracht om mezelf te leren verdedigen en om te gaan met mijn omgeving. Thuis of op straat kunnen bepaalde zaken niet die hier wel mogelijk zijn. Soms wil je rennen en verlang je naar ruimte, maar die is er niet. Hier kom je toe en kan je vanalles doen. Toneel spelen geeft innerlijke vrede en positieve energie.’

Lees meer op de website van Broederlijk Delen.

Deel dit artikel