De mislukte facadedemocratie van Egypte


moubarak

Het sociaal verzet dat na Tunesië nu ook door Egypte waart, komt er op nog geen twee maanden na frauduleuze parlementsverkiezingen en speelt zich af in het jaar waarop ook de president opnieuw wordt verkozen. Beide organen, parlement en presidentschap, roepen veel ongenoegen op bij de bevolking. Tot de belangrijkste eisen van de Egyptische protestbeweging horen dan ook de ontbinding van het parlement en het aftreden van president Moebarak.

De Egyptische parlementsverkiezingen van 28 november en 5 december gingen gepaard met massale fraude en politiegeweld. Dat het de verkeerde kant zou opgaan was geen verrassing. President Moebarak handhaaft al 3 decennia lang de noodtoestand.
De grootste oppositiebeweging, de Moslimbroeders, wordt weliswaar in zekere mate getolereerd maar is officieel verboden en kan slechts aan de verkiezingen deelnemen via onafhankelijke kandidaten. De vervanging van het rechterlijk college in 2007 door een electorale commissie waarvan de leden door de regering zijn aangeduid, was evenzeer bedoeld om het kiesresultaat geheel naar wens te beïnvloeden.

De betekenis daarvan werd al gauw duidelijk tijdens de eerste ronde van de verkiezingen op 28 november. Tientallen video's op Youtube en Facebook toonden hoe kiesbrieven op voorhand werden ingevuld ten gunste van de Nationale Democratische Partij (NDP) van president Hosni Moebarak, hoe oppositiekandidaten en hun vertegenwoordigers vergeefs toegang probeerden krijgen tot het kiesbureau of hoe kiezers zich voor gesloten kiesbureaus bevonden.

Het regime weigerde ook om internationale waarnemers toe te staan. De Egyptische Alliantie voor het monitoren van de verkiezingen – een coalitie van 123 NGO's - diende 12.000 aanvragen in bij de electorale commissie, maar kreeg 48 uur voor de verkiezingen slechts 69 vergunningen om op te treden als waarnemer.

Media werden uit de kiesbureaus geweerd en een aantal satellietzenders werd gewoon uit de ether gehaald. Over heel het land werden journalisten en monitoren lastig gevallen of gearresteerd. Er waren ook verschillende getuigenissen van omkoperij. Journalisten van Ahram Online zagen hoe kandidaten tot 17 $ betaalden per stem. Dat is een fortuin in een land waar het inkomen van een arbeider in de textielindustrie tussen de 50 en 100 $ per maand bedraagt.

Lees verder op de site van Vrede vzw
[foto: Creative Commons]

Vrede DOOR:

Deel dit artikel