Europese Raad, graag een menselijk migratiebeleid

EU-council

Op 22 en 23 juni vindt de Europese Raad plaats. Het Europese migratiebeleid staat vooraan op de agenda, en meer bepaald de maatregelen die zijn genomen om de migratiestroom op het centrale Middellandse Zeegebied 'in te dammen.' Onder andere de samenwerking met Libië komt aan bod, net als de ontwikkelingen op de route door het oostelijke Middellandse Zeegebied en de Turkijedeal.

Sinds 2015 is de aankomst van vluchtelingen en andere migranten erg gestegen. Daardoor werd migratie een Europese topprioriteit. Regeringsleiders en de Europese Commissie kondigden drastische maatregelen aan om de toestroom naar Europa op korte termijn tegen te gaan. Ze zetten aanzienlijk meer in op terugkeer en grenscontroles. Niet alleen aan de Europese buitengrenzen, maar ook daarbuiten. Ontwikkelingssamenwerking dient steeds meer als een instrument om grensbewaking te financieren.

Naar een migratiebeleid dat werkt

Net als tal van mensenrechtenorganisaties en internationale ngo's maken wij ons ernstige zorgen over de gevolgen van dit beleid. Bij gebrek aan veilige routes worden vluchtelingen en andere migranten gedwongen om steeds grotere risico's te nemen.

Bovendien verschuiven regeringsleiders middelen die oorspronkelijk bedoeld waren om armoede te bestrijden, naar de 'strijd tegen migratie'. Daardoor komen de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties tegen 2030 in het gedrang, en bijgevolg ook de aanpak van de grondoorzaken van migratie op lange termijn. Dit tot grote onvrede van verschillende Afrikaanse landen.

Het is duidelijk, het huidige beleid biedt geen duurzame oplossingen. Samen met 20 andere Europese ngo's onderschrijven we het statement 'Towards a Migration Policy that works'.

Het VN-Vluchtelingenagentschap UNHCR bracht dinsdag, op Wereldvluchtelingendag, het Global Trends Report uit. Dat legt de vinger duidelijk op de wonde: het aantal mensen op de vlucht neemt toe. 84% van de vluchtelingen wordt opgevangen in ontwikkelingslanden. De echte crisis speelt zich dus ver buiten Europa af. De uitdagingen in Europa zijn beheersbaar. Bijgevolg moet het beleid in lijn zijn met de mensenrechten en de waarden waar Europa op gebouwd is.

We vragen België specifiek om volgende eisen tijdens de Europese Raad op tafel te leggen:

1. De grondoorzaken aanpakken in plaats van symptomen te bestrijden

De Europese focus op minder migratie naar Europa moet plaatsmaken voor een langetermijnvisie en een samenwerking met Afrikaanse landen inzake migratie. Mensenrechten moeten hierin centraal staan. Dat betekent:

  • Financiële middelen voor ontwikkeling niet langer verschuiven naar instrumenten die hoofdzakelijk grensbewaking en migratiemanagement als doel hebben.
  • Terugnameakkoorden niet langer afdwingen als voorwaarde voor ontwikkelingshulp en handelsakkoorden.
  • Migranten niet terugsturen naar gebieden waar hun veiligheid in gevaar is, zoals Afghanistan of Libië.

2. Meer legale en veilige toegangswegen naar de Europese Unie

In overeenstemming met de Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties tegen 2030 (doelstelling 10.7. Facilitate orderly, safe, regular and responsible migration and mobility) moeten de regeringsleiders dringend werk maken van legale toegangswegen voor mensen op de vlucht en andere migranten.

Het is onmogelijk om stappen vooruit te zetten in de samenwerking met Afrikaanse landen zonder rekening te houden met hun terechte vraag naar meer legale kanalen naar Europa. Het beste instrument om levens te redden op zee en mensensmokkelaars het gras voor de voeten weg te maaien, zijn legale alternatieven. Er is hoge nood aan:

  • Een ruimer model voor arbeidsmigratie dat migratie mogelijk maakt voor zowel laag-, midden- als hoogopgeleiden.
  • Een drastische verhoging van hervestiging uit vluchtelingenkampen in de regio.
  • Een soepele toepassing van gezinshereniging en humanitaire visa voor mensen op de vlucht.
  • Een ruimer beleid inzake studentenvisa.
  • Meer intra-Europese solidariteit en een eerlijke spreiding van asielzoekers uit Griekenland en Italië.

 

Deel dit artikel