Geen nieuwe Belgische bijdrage aan oorlog in Afghanistan

(Persbericht) Vrede vzw verzet zich tegen de uitbreidingen van de Belgische ISAF-missie in Afghanistan. De F-16s zijn nog maar ter plaatse of er wordt al gesproken over een nieuwe uitbreiding met ‘trainers’, die in werkelijkheid wel degelijk grondtroepen zijn. In de praktijk gebeurt het regelmatig dat deze trainers met hun Afghaanse rekruten aan gevechtsoperaties deelnemen.

De regering strooit de bevolking zand in de ogen. De ISAF-missie is helemaal geen opbouwmissie, maar meer en meer een oorlogsmissie aan het worden met een groeiende menselijke kost. Volgens de VN zijn bij een van de bombardementen 90 burgers omgekomen onder wie 60 kinderen. Dat is onaanvaardbaar. Nu blijkt minister De Crem te bevestigen dat er nog eens 60 à 70 grondtroepen naar het noorden van Afghanistan zullen worden gestuurd. Zelf spreekt hij eufemistisch van trainers. In de praktijk participeren dergelijke trainers actief aan de oorlogsoperaties van hun Afghaanse rekruten. Dat wordt trouwens ook met zoveel woorden bevestigd door generaal Testelmans van de Landcomponent van het Belgische leger die zegt dat het inzetten van trainers een opdracht is die niet zonder risico’s is. Hij zegt bovendien dat de Belgische officieren op die manier ‘gevechtservaring’ opdoen.

Vrede vzw vraagt dat er dringend een grondig maatschappelijk en parlementair debat over de Belgische ISAF-missie wordt gevoerd. Het kan niet dat de regering de deelname verder laat escaleren zonder daar onze volksvertegenwoordiger bij te betrekken.

Grondig betekent dat het over meer moet gaan dan een ingeperkte discussie waarin de marges door de NAVO worden bepaald. Als vredesorganisatie vragen we dat de ware inzet van dit debat het welzijn van de Afghanen is. Afghanistan speelt al veel te lang voor militaire afzetmarkt. Wat we van de Afghaanse vluchtelingen hier horen is dat er in eerste instantie vooral behoefte is aan scholen, gezondheidszorg en een behoorlijke levensstandaard. Veiligheid ook, maar die wordt niet door de huidige NAVO-missie en zeker niet door de VS-Operatie Enduring Freedom geleverd. De ironie wil dat Afghaanse vluchtelingen, om wiens land en welzijn het allemaal zou te doen zijn, slachtoffer zijn van ons terugkeerbeleid.

De vredesbeweging laat intussen een petitie circuleren met volgende eisen:

  • geen Belgische F-16’s in Afghanistan in te zetten
  • het Belgisch engagement in de NAVO-missie niet uit te breiden
  • een geloofwaardige exit-strategie op korte termijn te ondersteunen
  • de Belgische bijdrage tot welzijn, stabiliteit en veiligheid in Afghanistan langs niet-militaire manier te heroriënteren
  • dit debat ten gronde te voeren in het parlement en daarin ook de stem van diverse maatschappelijke actoren te horen
(Meer info: Ludo De Brabander)

Deel dit artikel