Het legaat van Bob Hendrickx, een pionier van de ngo-beweging.


Bob HendrickxBob stierf op 27 december 2011 thuis in Herent.

Bob was van Boom (° 1925); begon als scheutist in landbouwonderwijs in Kongo. Hij verliet Kongo in 1962 om vanuit de Internationale Bouworde in Heverlee zijn engagement verder te zetten. Hij zou er aan ontwikkelingssamenwerking vernieuwende vormen van solidariteit geven. Van 1976 tot 1982 was hij directeur van Coopibo.  Vanaf 1982 werkte hij vanuit Coopibo vooral voor de sector.

Bob stond voor kwaliteit en waarden, voor durf en verandering, voor participatieve economie en vooral voor visie-ontwikkeling.

Bob was veelzijdig als een diamant. Hij was steeds op zoek naar de essentie en liet zich daarbij inspireren door de vele medewerkers en denkers uit verschillende stromingen. Hij was trouw aan grondwaarden: rechtvaardigheid, gelijkheid, pluralisme, kansen voor iedereen, respect voor iedere mens.

Bob was een pionier van de niet-gouvernementele ontwikkelingssamenwerking. Hij lag mee aan de basis van de oprichting van de Internationale Bouworde IBO en  Intercodev in 1962, de omvorming van IBO naar Coopibo, een autonome pluralistische organisatie in 1976, opzet van  South Research in 1985, was mede  voorbereider van de fusie van Coopibo met Vredeseilanden. Hij investeerde vanuit Coopibo veel in de structurering van de sector via  Intercodev en NCOS. Daar zocht hij naar de juiste inzet van vrijwilligers en later de broodnodige professionalisering en van daaruit  zette hij het nieuwe Coprogram mee in de steigers begin '90. Hij zorgde ervoor dat ngo's toegang kregen tot het unieke initiatief van het parlement - het Overlevingsfond - en was verantwoordelijk voor de start van het eerste ngo-overlevingsfonds-project in Tanzania. In die tijd was hij de schrijver van de nieuwe regelgeving voor de niet-gouvernementele ontwikkelingsorganisaties,  waarbij het bevorderen van kwaliteit meer centraal kwam te staan . Na zijn pensioen werd hij hoofdredacteur van NoordZuid-Cahier en veelgevraagde spreker rond rol en plaats van ontwikkelingsorganisaties in een snel veranderende wereld. Een van zijn grote stokpaardjes was de rol van koepels 11.11.11 en Coprogram en de rol van hun leden, waarrond hij meermaals zwaar aan de boom heeft geschud.

Hij was vernieuwend in de aanpak: in Kongo was hij in de jaren vijftig en begin de jaren zestig de eerste die projecten voor gemeenschapsontwikkeling opzette, wat mijlenver afstond van de klassieke caritatieve acties. Congolezen kregen hierin zeer vlug eindverantwoordelijkheden, vooral in sociale economie.

Bovenal was hij visionair. Hij voelde de trends en veranderingen in deze wereld, bracht mensen samen met verschillende visies, vooral wijze geesten uit het Zuiden...en telkens leverde dit nieuwe inzichten en rollen en opstellingen, die gretig werden aangeboden aan de ontwikkelingssector.

Bob was een rots in de branding, tegelijk sterk en zacht. Heel zorgzaam, met veel geduld, taai aan de opdracht werkend, ook als hij tegenstand kreeg. Hij gaf mensen kansen, vertrouwen, hij stimuleerde en inspireerde.

Voor  Coopibo, maar evenzeer voor Coprogram en 11.11.11 was hij een geëngageerd beeldhouwer. Zijn legaat is betekenisvol, de sporen robuust.

Deel dit artikel