Hondurees bezoek bij Broederlijk Delen

Woensdag 22 september 2009 waren bij Broederlijk Delen in Brussel vertegenwoordigers op bezoek van verschillende mensenrechtenorganisaties in Honduras. Zij toonden er samen met onze partnerorganisatie CIFCA een documentaire over de situatie in Honduras van een Oostenrijkse journalist die deelnam aan een internationale verificatiemissie van 17 tot 24 juli 2009.

De documentaire toonde de vele protesten die de afgelopen maanden in Honduras plaatsvonden. Verschillende mensen getuigden over de repressie. Mensen die gewond raakten, een moeder die haar zoon verloor, journalisten die bedreigd werden en hun werk niet meer konden doen. Wat bij de interviews ook opviel was dat de aanhangers van Micheletti, de de facto president na de coup, allemaal bedrijfsleiders waren terwijl de verdedigers van de verdreven president Zelaya ‘gewone’ mensen waren: studenten, leerkrachten, boeren, inheemsen, ….

Dat bewijst wat onze Hondurese genodigden zeiden. “Dit conflict is niet louter politiek van aard. Het toont aan hoe diep de sociaal-economische kloof in Honduras is.” Honduras is namelijk een land waar de rijkdom bijzonder ongelijk verdeeld is en waar veel sociale onrechtvaardigheid heerst.”

Onze getuigen vertelden dat de afgelopen maanden de Hondurese maatschappij nog sterker polariseerde. Het leger, de politie, grote bedrijven en de top van de katholieke en protestantse kerk, kortom de sectoren die al eeuwen lang de touwtjes in handen hebben in het land, verenigden zich. De spanning steeg en de sociale organisaties in Honduras vreesden het ergste.

Op 28 juni 2009 werd de democratisch verkozen president Zelaya het land uitgezet. Bijna onmiddellijk ontstond een verzetsbeweging die na al meer dan 80 dagen nog steeds stand houdt. Sociale organisaties, vakbonden, vertegenwoordigers van de kerk, holebi’s, feministen, armen, … allen kwamen op straat om de terugkeer van hun president te eisen.

En daar waren onze genodigden trots op: op de eenheid die het Hondurese volk nu vertoont en op de wil om iets te veranderen. Inderdaad, voor het eerst in jaren komen de Hondurezen op straat. Het gaat niet alleen over de terugkeer van Zelaya, nee, ze eisen dat er een grondwetgevende vergadering wordt opgericht. Zodat er een nieuwe grondwet komt. Eén waarin wel rekening wordt gehouden met de armen, de inheemse bevolking, de kleine boeren, met het milieu, …

De bevolking van Honduras protesteert luidkeels tegen de historische problemen van het land: de ongelijke machtsverhoudingen, de corruptie, het aanhoudende geweld en de repressie. Ze wil een Honduras voor iedereen.

Onze gasten kregen tijdens de bijeenkomst diverse gespannen telefoontjes. Op dat moment werd namelijk bekend dat president Zelaya weer in Honduras was en dat de bevolking zich rond de Braziliaanse ambassade verzamelde waar hij zich schuilhield. Onze vrienden waren duidelijk ongerust. Bang voor de repressie van het de facto-bewind die niet op zich zou laten wachten.

Ze herhaalden hoe belangrijk de rol van de internationale gemeenschap was. Daarom zijn ze hier. Het conflict mag niet vergeten raken. De eisen van het Hondurese volk moeten in de schijnwerpers blijven en de internationale solidariteit moet verhinderen dat de manifestaties van vandaag uitdraaien in gewelddadige confrontaties.

Maandag 28 september wordt een internationale dag van protest voor de ambassades van Honduras en van de VS.

Meer info over de situatie van de afgelopen maanden vind je hier.

Deel dit artikel