Honger of voedselonzekerheid, waarover gaat het en wat doe je eraan?

Wie honger zegt, denkt al snel aan te weinig voedsel. Meer voedsel produceren lijkt dan een logische oplossing. De realiteit zit anders in elkaar. Er wordt al genoeg voedsel geproduceerd op de hele wereld, en toch zijn er nog ongeveer 900 miljoen mensen met honger. Hoe dat kan?




Armoede

Deze mensen hebben honger omdat ze arm zijn. Ze kunnen zelf niet voldoende produceren en hebben het geld niet om voedsel te kopen. Maar dat is eigenlijk geen nieuws. Het werd 40 jaar geleden ook al opgemerkt.

Drie vierde van de mensen met honger woont op het platteland. Ze produceren een beetje voedsel op een klein marginaal stukje land. Sommigen zijn landloos en kunnen in het beste geval iets verdienen door af en toe als seizoenarbeider te werken op de grond van grote bedrijven.

Als we een beleid voeren rond voedselzekerheid is het belangrijk om deze groep mensen erbij te betrekken. Door de juiste investeringen en het juiste beleid kan hun "familiale landbouw" er sterk op vooruit gaan. Ze gaan meer produceren, er is meer voedsel voor hun families en ze kunnen verkopen op de markt. Hun voedselzekerheid neemt toe.

Investeren

Aan grootse plannen en goede bedoelingen rond landbouw in het Zuiden is er de laatste jaren geen gebrek. Maar niet al die plannen zijn even verstandig. Zo worden grootschalige landbouw en hogere industriële productie nog altijd opgevoerd als dé oplossing om honger aan te pakken. Meer land in gebruik nemen, meer monoculturen, meer pesticiden, meer veevoeder en meer biobrandstoffen, ...

Niet direct een manier om urgente problemen aan te pakken zoals watervervuiling en –schaarste, klimaatverandering, het afbrokkelen van biodiversiteit, de dalende vruchtbaarheid van de grond en ontbossing. En de massa armen op het platteland worden er ook niet onmiddellijk beter van.

Duurzame landbouw

Er zijn gelukkig alternatieven. Agro-ecologie is zo'n alternatief en vertrekt vanuit een ecologische invalshoek: In de plaats van de opbrengst van één soort plant te maximaliseren, wil deze methode het hele landbouwsysteem optimaliseren. Meer produceren én tegelijk de natuurlijke hulpbronnen beschermen. Via agro-ecologie is het mogelijk om de productie in bepaalde gebieden in 10 jaar tijd te verdubbelen. De negatieve gevolgen van grootschalige landbouw worden vermeden en miljoenen kleinschalige boeren kunnen meestappen in dit systeem.

Dit gaat natuurlijk niet vanzelf: enerzijds moeten lokale overheden, internationale organisaties en de internationale politiek investeren in zo'n landbouwmodel, en anderzijds moeten de lokale en regionale markten de tijd en ruimte krijgen om te groeien. Dit zal beter lukken als boeren zich verenigd zien in sterke organisaties die hun belangen kunnen verdedigen.
 

 

Broederlijk Delen DOOR:

Deel dit artikel