Hulp helpt, maar is niet de oplossing

Ontwikkelingssamenwerking verjaart
HULP HELPT, MAAR IS NIET DE OPLOSSING

11.11.11 blaast dit najaar veertig kaarsjes uit, de officiële Belgische ontwikkelingssamenwerking viert zelfs vijfenveertig jaar bestaan. Er staan geen grote festiviteiten op het programma. Armoede en uitsluiting zijn immers springlevend, ondanks zoveel jaar samenwerking tussen staten en bevolkingen in Noord en Zuid. MO* maakt een analyse van de voorwaarden opdat hulp zou kunnen helpen.

Een fragment uit het dossier

‘Hulp helpt maar is niet de oplossing’, vat ontwikkelingsdeskundige Patrick Develtere de onderzoeksresultaten samen. ‘Een aantal kenmerken keert dikwijls terug in landen die economisch succes boeken –zoals China, Maleisië, Zuid-Korea, Barbados, Botswana of Costa Rica– of in landen als Cuba en Sri Lanka die vooral scoren inzake menselijke ontwikkeling. Al die landen hadden een ontwikkelingsstrategie voor er veel hulp was. Ze hadden een eigen visie waarnaar de hulp zich moest schikken en instellingen die het beleid zelf in handen kunnen nemen. Ze investeren op lange termijn en mikken minder op projecten. Ze leggen veel nadruk op rechtvaardigheid en herverdeling en de armen worden betrokken. Het zijn landen die willen leren van anderen en openstaan voor nieuwe ideeën.’

 

Deel dit artikel