Jan Decleir bracht stem Afrikaanse Opa's tot bij EU-commissie

 

 

Brussel, 8 januari 2008. Temidden van het drukke Brusselse verkeer, met de Europese instellingen in het vizier, roeren de Afrikaanse opa’s zich…  Jan Decleir leest verhalen van Afrikaanse opa’s voor. Verhalen over hun dorp, hun leven, hun land, hun werk én over de bedreiging die zij zien in de huidige handelsakkoorden die tussen Europa en Afrikaanse landen worden afgesloten, de Economische Partnerschapsakkoorden (EPA's).

 

Zij willen dat hun stem gehoord wordt in het Europese beslissingscentrum. Ze wensen namelijk meer onderhandelingstijd om evenwichtige akkoorden af te sluiten, die hen moeten beschermen tegen goedkope voedselimport.



Vredeseilanden vestigt de aandacht op deze problematiek tijdens haar jaarlijkse actieweekend op 11-12-13 januari 2008. Oxfam-Wereldwinkels, 11.11.11 en Vredeseilanden voeren een jaar lang samen campagne om een halt toe te roepen aan de vrijmaking van de wereldvoedselmarkt.

 

Tijdens de afgelopen weken sloot de Europese Commissie handelsakkoorden af met 35 van de 79 zogenaamde ACP-landen, landen in Afrika, de Caraïben en de Stille Oceaan. Deze akkoorden zijn onder grote tijdsdruk tot stand gekomen, en beantwoorden niet aan de noden van de bevolking in deze ACP-landen.

 

De 15 Carïbische landen ondertekenden een volwaardige EPA. 20 andere landen, voornamelijk Afrikaanse, tekenden een “interimakkoord” enkel over de liberalisering van de handel in goederen. Dit moet toelaten om in 2008 een volwaardig akkoord af te sluiten. De Europese Commissie stelt deze interimakkoorden voor als softe en flexibele akkoorden, maar in feite bevatten ze al een aantal bindende verplichtingen die verregaande gevolgen zullen hebben.

 

De akkoorden vereisen een grote mate van marktopening aan de kant van de ACP-landen, van minimaal 80% tot zelfs 97,5%. Dit houdt gevaar in voor de landbouw en ontluikende industrieën in de ACP-landen, die moeilijk kunnen concurreren met de sterke Europese economie. Er zijn onvoldoende beschermingsmaatregelen voorzien om zich te beschermen tegen de nadelige effecten van verhoogde goedkope invoer. En terwijl de ACP-landen hoge toegevingen moeten doen, maakte de Europese Commissie nog geen bindende afspraken over kritische punten, zoals de oorsprongregels en de afschaffing van de Europese exportsubsidies. De interimakkoorden zijn ook vaag over Europese ondersteuning en de opvolging van de uitvoering van de akkoorden en de evaluatie van hun impact.

 

De Europese Commissie heeft altijd geweigerd de onderhandelingen uit te stellen of om alternatieven in overweging te nemen. De meeste ACP-landen hebben zich met veel tegenzin en onder grote druk bij deze gebrekkige interim-akkoorden neergelegd. De landen die niet tekenden, zijn sinds 1 januari 2008 hun voordelige toegang voor hun exportsector tot de Europese markt kwijt.

 

In 2008 volgen de verlengingen van de onderhandelingen en de verdere uitwerking van de interimakkoorden. Vredeseilanden, 11.11.11, Oxfam Wereldwinkels en hun Afrikaanse partnerorganisaties vragen de Belgische regering en de Europese Commissie om:

  • de ACP-landen niet langer onder druk te zetten, en meer tijd te voorzien om evenwichtige akkoorden af te sluiten
  • impactstudies van de afgesloten akkoorden te doen
  • om betere beschermingsmaatregelen in te bouwen en een betere afstemming op de nationale en regionale noden en mogelijkheden van de ACP-landen.

Om deze vraag kracht bij te zetten werden in Vlaanderen de afgelopen twee maanden door Vredeseilanden, 11.11.11 en Oxfam Wereldwinkels reeds 30.000 handtekeningen verzameld.

Deel dit artikel